Τα διηγήματα των 15-20 λεπτών

Τον τελευταίο καιρό, είμαι κάπως. Δεν ξέρω αν έφταιξε ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κράσαρε ο υπολογιστής μου μεταξύ άλλων κοσμοιστορικών και οικονομικών αλλαγών που βιώνουμε, αλλά δεν είχα καμία -μα καμία- όρεξη να γράψω.Περιοριζόμουν στο να απαντώ μέσω του ipad στα σχόλια της παρέας μας. Αυτή τη στιγμή γράφω επιτέλους από τον καινούργιο υπολογιστή και από καινούργια windows. Αν με ρωτήσετε, όχι δεν τον έχω συνηθίσει, μερικές φορές τρέμω τις αλλαγές όπως λέει και Ελένη (eleniplus), αλλά είναι αναγκαίο και αναπόφευκτο κακό. Χειρότερη οθόνη –  σπαστικό πληκτρολόγιο – ή είναι η ιδέα μου;Μάλλον… ο παλιός είναι αλλιώς, ή απλά αποφάσισα επιτέλους να ξεσπάσω τη γκρίνια μου.

Μην έχοντας λοιπόν σκέψη για να γράψω ειλικρινά κάτι καινούργιο και έχοντας αφήσει το σπιτικό μου από τον Απρίλιο να αραχνιάζει, αποφάσισα να πάρω από τα «έτοιμα». Έτοιμα, ήδη γραμμένα δηλαδή διηγηματάκια. Αυτά των 15-20 λεπτών. Ονομάζονται έτσι γιατί γράφηκαν τάχιστα, στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και κατόπιν απειλητικής…εντολής!! Η αφορμή το εξαιρετικό εργαστήρι δημιουργικής γραφής που παρακολούθησα κοντά στον συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη δυο χρόνια πριν στον Πολυχώρο του Κέντρου Τηλεοράσεων. Το τι κείμενα γράφτηκαν, και τι γέλιο έπεσε τότε σε κείνο το εργαστήρι, δε λέγεται! Γέλιο με τις εντολές/αφορμές για τα διηγήματα που έπρεπε να γράψουμε σε ένα τέταρτο- εικοσάλεπτο και δεν έβγαινε, για την λάθος χρήση των λέξεων που μας δίνονταν, την τάση κάποιων να τα γυρνούν όλα γύρω από το σεξουαλικό (καταλαβαίνετε…) κτλ. Ήταν θυμάμαι μια εντατική βδομάδα γραψίματος, αλλά κάθε μέρα είχε και κάτι καινούργιο:

Π.χ. 1.Γράψτε διήγημα σε 15 λεπτά με βάση τη μελωδία που σας έπαιξα. 2.Με βάση τα σκουπίδια που βρήκαμε έξω από τον Πολυχώρο  (μια γόπα, μια κρεμάστρα, ένα ξεχαρβαλωμένο παπούτσι, ένα χαρτάκι κτλ) αλλά και τις ονομασίες των εστιατορίων και μαγαζιών που θα συναντήσουμε. Γράψτε ένα διήγημα που θα εμπεριέχει ΟΛΑ τα συγκεκριμένα σχήματα λόγου/κοινοτοπίες («από τη πόλη έρχομαι και στη κορφή, καν’ελα», φερι πειν ) – εκεί να δειτε γέλιο!!!!

Μέσα σε αυτή τη βδομάδα, έμαθα τα λογοτεχνικά είδη, καθώς και πως αν θέλω εκτός από συναισθηματικά μπορώ να γράψω και κωμικά. Πως καλή και η επεξεργασία και η ανάπτυξη της αρχικής ιδέας σου, αλλά πως μερικές φορές αρκεί να έχεις το πιο χαζό έναυσμα και την πίεση χρόνου για ένα τέταρτο πάνω από το κεφάλι σου.Πολύ σημαντικό, μου το θυμίζω τώρα, που βαρυγκομώ να γράψω πλέον το οτιδήποτε. Κατερίνα αργείς.

Συνεπώς, και νιώθοντας αρκετά «κλειστή» για να εξωτερικεύσω κάτι νέο, είπα να γυρίσω στα παλιά. Έτσι, για να θυμηθώ, πως είναι να γράφεις απλά για την χαρά του γράφειν και ας σου παίρνει μόνο μερικά λεπτά από τη μοναξιά σου, χωρίς αναγκαιότητα για επαναξιολογήσεις και χτενίσματα… (οπότε και μην έχετε ιδιαίτερες απαιτήσεις για την «ποιότητα» των διηγημάτων!)…

ΥΓ: Κύριε Αλεξάκη, Φωτεινή, σας ευχαριστώ μια ακόμη φορά για την εμπειρία…

4 Σχόλια

4 thoughts on “Τα διηγήματα των 15-20 λεπτών

  1. Λοιπόν, αν και στην προηγούμενη ανάρτηση γκρίνιαξα κι εγώ για το χρόνο, λέγοντάς σου ότι «μέσα σε 20 λεπτά εγώ δεν θα μπορούσα να γράψω κάτι και θα πανικοβαλλόμουν», τελικά ίσως και να έχεις δίκιο. Μερικές φορές υπό πίεση χρόνου λειτουργούμε πολύ καλύτερα. Ίσως πάλι να μην είναι τόσο η πίεση χρόνου όσο ότι κάποιος άλλος μας πιέζει για να διαβάσει αυτό που έχουμε γράψει. Να φανταστείς ότι εγώ πριν κάμποσους μήνες είχα σταματήσει να γράφω το βιβλίο μου,… δεν ξέρω γιατί, απλά επί πέντε μήνες περίπου ένιωθα ότι δεν είχα έμπνευση, ότι δεν ήμουν σε «φάση» να σκεφτώ κάτι καλό και να γράψω… τέτοια πράγματα. Μέχρι που εμφανίστηκε μια φίλη και μου ζήτησε να διαβάσει ότι έχω γράψει μέχρι στιγμής. Με το που διάβασε τα 8 κεφάλαια που είχα ήδη γράψει, ενθουσιάστηκε τόσο που άρχισε να με πιέζει ολοένα και περισσότερο να γράψω και τα επόμενα, γιατί ήθελε διαβάσει τη συνέχεια. Αναγκάστηκα, λοιπόν, να της υποσχεθώ ότι θα προσπαθήσω να της δίνω καινούριο κεφάλαιο κάθε Παρασκευή. Στην αρχή δεν το πίστευα ότι θα λειτουργήσει, αλλά τελικά πέτυχε και επιτέλους ξεμπλόκαρα! Ίσως να ήταν λοιπόν ο ενθουσιασμός της φίλης μου το έναυσμα αυτό που χρειαζόμουν για να ξαναξεκινήσω να γράφω και το κίνητρο τελικά που με κρατά ακόμη σε εγρήγορση, ώστε να έχω έτοιμα τα κείμενά μου κάθε Παρασκευή. 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Εννοείται Μαριάννα μου ότι παίζει τεράστιο ρόλο αυτό! Το γράψιμο το επικοινωνούμε, γράφουμε τόσο για μας, όσο και για να μεταφέρουμε ένα μήνυμα, να πούμε κάτι προς τα έξω, συνεπώς αν δεν υπάρχει τελικός αποδέκτης άλλος από εμάς, δεν κάνουμε δουλειά «σωστή»…Τώρα που αναφέρεις το (αστυνομικό) βιβλίο σου ξέχασα ότι έχω αφήσει την άλλη σου ιστορία (την ισπανική) μισοδιαβασμένη…Η έλλειψη χρόνου βλέπεις. Πολύ χαίρομαι που το βιβλίο σου πάει καλά και ξεμπλόκαρες!!! Να ναι καλά η φίλη σου, πάντα (όπως ξέρεις διαβάζοντας και από αυτά που μας αναρτάς στο μπλογκ σου) πρέπει να έχουμε τον φίλο-αναγνώστη που θα σκύψει με ενδιαφέρον στο κείμενό μας και θα μας επισημάνει τι να αφήσουμε και τι μπορούμε να διορθώσουμε…Σε αφήνω τώρα, γιατί αφού σήμερα είναι Πέμπτη, χμ, έχεις δουλίτσα! Πίσω στο γράψιμό σου λοιπόν!! 🙂 ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Μην ανησυχείς και την άλλη την ιστορία (την ισπανική) την έχω αφήσει κι εγώ λίγο χωρίς να την προχωρήσω (είναι λίγο λάθος τελικά να γράφεις δύο μυθιστορήματα ταυτόχρονα, από ένα σημείο και μετά αρχίζεις άθελα σου να μπερδεύεις στοιχεία της μιας, εισάγοντας τα στην άλλη). Να σου πω την αλήθεια, πιο πολύ για την εμπειρία την έχω ξεκινήσει και επειδή το Wattpad δίνει πολύ λεπτομερή στατιστικά με έχει βοηθήσει πολύ στο να δω πχ. σε τί ηλικίες κυμαίνεται το κοινό μου, ποιά κεφάλαια διαβάστηκαν μέχρι τέλους και ποιά δεν ήταν τόσο ενδιαφέροντα με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να τα παρατήσει στη μέση… τέτοια πράγματα. Κι επειδή πάλι θα καταλήξω να προσπαθώ να σε πείσω να ανεβάσεις κι εσύ ιστορία στο Wattpad,… απλά σταματάω! 😛
      Λοιπόν, περιμένουμε πώς και πώς το επόμενο 20λεπτο διηγηματάκι σου μαζί με πολλά σχόλια για το πως δημιουργήθηκε. Κι είμαι σίγουρη ότι τα ενθαρρυντικά μας σχόλια στο τέλος θα σε βοηθήσουν να ξεθαρρέψεις και να γράψεις και πάλι κάτι καινούριο. Φιλάκια Πολλά!!!

      Υ.Γ. Ευτυχώς για αυτή την Παρασκευή την γλύτωσα,.. η κοπελιά έχει εξεταστική και δεν μπορεί. 🙂 Βέβαια, την επόμενη Παρασκευή περιμένει διπλό κεφάλαιο και πάλι θα τρέχω τελευταία στιγμή να τα προλάβω όλα,… αλλά δεν πειράζει! χιχι

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Μαριάννα μου, σε ευχαριστώ πολύ για τη ψήφο εμπιστοσύνης! Λοιπόν μόλις βρω λίγο παραπάνω χρόνο θα κάνω και λογαριασμό στο wattpad, (δεν το έχω ξεχάσει) πιστεύω ότι θα είναι κάτι που θα με κάνει να νιώσω πολύ όμορφα, απλά θέλω λίγο να οργανωθώ. Μάλιστα, σου είμαι ευγνώμων, αφού το συγκεκριμένο «πρόγραμμα» εσύ ήσουν η μοναδική αφορμή να το γνωρίσω!!! Χρωστώ και σχόλια στην τελευταία σου ανάρτηση, την έχω διαβάσει και δεν πρόλαβα ακόμα…Είναι που δεν θέλω όταν αφήνω σχόλιο να γράφω κάτι τυπικό, και τελικά καταλήγω να «χρωστώ» πολλά! 🙂
    ΥΓ: (να πας αμέσως να γράψεις το επόμενο κεφάλαιο… :)) (ακούς εκεί η φίλη μου έχει εξεταστική…) 🙂 Φιλακια πολλά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s