Κλέφτης ονείρων

-«Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» τη ρώτησε.

(και αν δεν μεγαλώσω ποτέ;)

-«Θέλω να γίνω τα πάντα!», απάντησε εκείνη.

«Να γυρίσω τον κόσμο.

Να γνωρίσω ανθρώπους. Να ξαποστάσω σε βλέμματα. Να δώσω χέρια σε αγκαλιές και φωνή σε ελπίδες. Να καβαλήσω το σαμάρι του ήλιου, σαν βγαίνει το πρωί και έπειτα σαν κουρασμένος χύνεται στη θάλασσα. Και το βράδυ, να χτυπήσω την πόρτα, σε κάθε ψυχή χαμένη στο μαύρο βελούδο, με πόρτα αδαμάντινη, να δω θα μου απαντήσει; Γιατί είναι εκατομμύρια τα διαμάντια εκεί πάνω και εγώ πότε θα προλάβω;»

Και σαν το αγέρι μόνο φύσηξε απλά, τότε εκείνη κατάλαβε.

Της είχε αλλάξει μορφή.

Της έδωσε τη δυνατότητα μικρός κλέφτης να γίνει. Να μπει κρυφά στα βλέμματα που ζήτησε, στις φωνές να καθήσει. Να ακουμπήσει στις ελπίδες, να ξαποστάσει σε μέρη διαφορετικά. Να αφήσει σπόρο από τα δικά της όνειρα, αλλά και να χωθεί δειλά σε αυτά των άλλων…Κάπου εκεί ανάμεσα να τρυπώσει.

Με τη δεύτερη ριπή του, πετούσε ήδη ψηλά…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s