Το ξεχασμένο παραμύθι της συνείδησής μας…

espressoΓιατί στην περίπτωση της «ζαρντινιέρας» ασχοληθήκαμε τόσο λίγο;

Γιατί τώρα ασχολούμαστε τόσο πολύ; Αναρωτιέμαι πως γίνεται σε αυτή τη χώρα μια ζωή να χρησιμοποιούνται τα πάντα προς δημιουργία εντυπώσεων, έτσι ώστε ο κόσμος να βλέπει το δέντρο και όχι το (χαοτικό) δάσος…

Υπάρχουν πραγματικά λόγοι για βία, είτε από την πλευρά της έννομης, είτε της άνομης «τάξης»; Ποιος πραγματικά φέρεται βίαια και με ποιόν τρόπο;

Γιατί 20άχρονα παιδιά να μπλέκουν έτσι; Πότε πρόλαβαν να διαμορφώσουν ιδεολογία; Μήπως πραγματικά τα είχαν όλα, και όταν τους πήραν κάποια αντέδρασαν σαν να μη μπορούσαν να σκεφτούν; Άραγε τα είχαν όλα;

Τα έχεις όλα όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι;

Γιατί αντί για την οικονομία δεν σώζουμε πρώτα τη συνείδησή μας;

Να, εσύ τωρα δα που διαβάζεις τούτο το κείμενο, ξέρεις πραγματικά ποιος είσαι;

Ξέρεις πραγματικά για το τι θέλεις να παλέψεις και τι είναι αυτό που πραγματικά σου λείπει;

Αγαπάς πραγματικά αυτή τη χώρα;

Σε πονάει ναι, αλλά είναι η μόνη που έχεις, προτιμάς να την εκδικείσαι κάθε μέρα;

Γιατί να ξέρεις πως λειτουργεί το wordpress, το facebook, το twitter, τα applications του smartphone που κρατάς στα χέρια σου, αλλά όχι από που προέρχεσαι, ποιος είσαι και που θέλεις να πας;

Ειλικρινά, δε σε νοιάζει, ή κάνεις ότι δεν σε νοιάζει;

Γιατί τους δίνεις την επιλογή να είσαι ένα άλλο τηλεκατευθυνόμενο, σαν αυτά που έπαιζες μικρός, όταν πραγματικά είχες όνειρα, μέσα σε παραμύθια;

Ξαναβρές τα και άσε τις κεραίες των άλλων.

Και το σαλιγκάρι πάει αργά, και κινδυνεύει να πατηθεί, δε λέω. Αλλά  έχει τουλάχιστον τις δικές του κεραίες.

Δημιούργησε λοιπόν τη δική σου κεραία. Μες το δικό σου, ολόδικό σου παραμύθι…

Διάβασε, ξαναδιάβασε, συζήτησε, μίλα, αναζήτησε. Ψέμματα και αλήθειες. Καλούς, κακούς, θύτες και θύματα. Ιστορία, παράδοση, ακούσματα, γεύσεις. Ζωή.

Ελλάδα.

Ξαναρχίνα απ΄την αρχή και ας είναι να πηγαίνεις αργά και να κινδυνεύουν να σε διαλύσουν ο μηδενισμός κάποιων, ο πεσσιμισμός κάποιων άλλων, ο ωχαδελφισμός τρίτων και το βόλεμα των περισσότερων.

Τουλαχιστον θα χεις συντροφιά. Και ας είσαι περίγελος, με κουρέλια και μέσα στον υπόνομο.

Μια κεραία δική σου, και μόνον δική σου…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s