Out of the box

set your imagination free

Τα έχω κάνει θάλασσα.

………………………..

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εγώ εδώ πέρα.

Πάντα προσπαθούσα να σκέφτομαι ορθά. Στο σχολείο ήμουν καλός   στην ορθογραφία και στο θρανίο καθόμουν πάντα γωνία ορθή. Μην πάθω σκολίωση, λέγανε. Κάτι θα ξέρανε, σχολείο-σκολίωση, φοβόμουν. Πάντα προσπαθούσα να τα κάνω όλα ορθά. Και έτσι στην αρχή δεν πήρα είδηση τα ορθογώνια στη ζωή μου. Κάτι από το μάθημα γεωμετρίας θυμάμαι, τις ενενήντα μοίρες της γωνίας.

Η γειτόνισσα πάλι, έλεγε ότι η κόρη της είχε άτυχη μοίρα. Σκεφτόμουν και έπραττα πάντα ορθά. Τουλάχιστον έτσι δεν θα είχα μία, αλλά ενενήντα μοίρες που έλεγε κι ο δάσκαλος. Κάποια από αυτές τυχερή θα ήταν…

Μετά, το πατρικό της μάνας μου έγινε ορθές γωνίες από μπετόν, το μποστάνι χάθηκε, η κότες πετάχτηκαν σε άλλη γειτονιά. Πετάξαμε και μεις και αυτές σε νέα μοίρα. Με ογδόντα εννέα συντρόφισσες.

«Ορθή απόφαση η αντιπαροχή», έλεγε ο πατέρας. Ορθή απόφαση είπα και γω στο πρώτο σφίξιμο. Της βίδας στο στήσιμο της γωνίας της ορθής μην τύχει και λασκάρει, μοίρες και αλλάξει. Και πως μου φάνηκε πως μια απ’τις κότες έγινε ξαφνικά χελιδόνι μ’ένα λευκό τριαντάφυλλο στο στόμα…

Και γω πως βρέθηκα να κοιτώ γωνίες ορθές στο γραφείο της δουλειάς μου ούτε που  το ξέρω. Ορθογώνια διαχωριστικά, λευκές σελίδες και έγγραφα γεμάτα γράμματα, πάνω σε τραπέζια με αιχμές και γύρω παντού αιχμές και χαμόγελα λίγα. Και οι τοίχοι γεμάτοι γωνίες, λευκοί, και πάνω τους ντουλάπια με ακμές και αιχμές, ενενήντα μοίρες και μοίρες ανθρώπων έτοιμα να διηγηθούν. Έψαχνα για παράθυρο – το αγαπημένο μου ορθογώνιο-αλλά παράθυρα δεν υπήρχαν, μόνο οι υψηλά ιστάμενοι τα διέθεταν στο γραφείο τους, ανταμοιβή για τις ορθές αποφάσεις που έπαιρναν στην εταιρία. Οι υπόλοιποι περιοριστήκαμε στα παράθυρα του υπολογιστή μας γεμάτοι πρόσωπα με γωνίες και αγωνίες.

Τότες πρόσεξα το χελιδόνι  πρώτη φορά.

Ήρθε και χτύπησε το τζάμι του υπολογιστή μου.

Τα πιξελάκια παρέλυσαν στην θέα της ομορφιάς του. Κρατούσε στο στόμα του τριαντάφυλλο λευκό. Εκνευρίστηκα. Πώς είχε μπει εκεί μέσα; Αφού εγώ δεν είχα παράθυρο κανονικό. Αισθάνθηκα πως με κορόιδευε. Αγρίεψα. Το έδιωξα με συνοπτικές διαδικασίες. Έφυγε τρομαγμένο, μα πιο τρομαγμένος εγώ έριξα τον πάκο με τις αναφορές στο πάτωμα, λευκό τριαντάφυλλο μαδημένο στο χώμα…

Γυρνώ σπίτι.

Το ρολόι στον τοίχο χτυπά οκτώ φορές. Υπερωρία. Και μετά ησυχία.

Σκέφτομαι τα λόγια του διευθυντή μου.«Ορθώς πράττετε κύριε Τριανταφύλλου. Συνεχίστε έτσι, πολλά σκαλιά η ιεραρχία, χρειάζεται δουλειά σκληρή».

Ορθώς, σκέφτομαι. Σκαλιά. Πως γίνεται τέσσερις μόνο ορθές γωνίες να κρύβουν τόσες αγωνίες.

Το σπίτι που νοικιάζω μικρό, σοφίτα, στην μπάντα τα έσοδα. «Κάνεις ορθά, έλεγε η μάνα μου, κράτα τα, θα κάνεις οικογένεια μεθαύριο».

Στέκομαι όρθιος και σκέφτομαι πάλι ορθά. Τεντώνομαι να δω έξω. Δεν  έχω παράθυρα,  δυο φεγγίτες μόνο, ψηλά. Ταρατσάκι το σπίτι μου, κλείστηκε παράνομα.

Πνίγομαι. Ανοίγω το ορθογώνιο στο σαλόνι και αρχίζει να βουίζει γνώριμα. Παίρνω το μικρό ορθογώνιο να αλλάξω κανάλι, ανοίγω το λευκό ορθογώνιο στη κουζίνα, γαμώτο ξέχασα τις μπύρες -στο διάολο, τι ζήτησα βραδιάτικα!- τα πόδια μου χτυπούν απρόσεκτα στις γωνίες του καναπέ μου. Πονάω!

Ένας  θόρυβος με αποσπά.

Κοιτώ τον φεγγίτη. Το χελιδόνι.

Τακ τακ τακ.

Επιμένει.

Το θράσος του ξεπερνά τα όρια!

Παίρνω το ορθογώνιο που αλλάζει κανάλια και του το πετώ οργισμένος.

Φτερουγίζει αλαφιασμένο. Χάνεται.

Γυρνώ στα γνώριμα ορθογώνια.

Το βράδυ βλέπω αλλόκοτα όνειρα. Η τηλεόραση παίζει διαφημίσεις με ευτυχισμένα μωρά που πίνουν γάλα. Το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα. Δεν μοιάζει με το ρολόι του τοίχου μου. Κύκλος τεράστιος και οι αριθμοί του δώδεκα γιγάντια ορθογώνια που περιστρέφονται γύρω του. Και στη μέση του κύκλου εγώ. Και καθώς χτυπά μεσάνυχτα, δώδεκα χτύποι τα ορθογώνια με χτυπούν δώδεκα φορές και πονάω και πνίγομαι και ασφυκτιώ και καθώς τρέχω από το σαλόνι στο χωλάκι για να βρω την πόρτα εξόδου εκείνη γίνεται το δέκατο τρίτο ορθογώνιο στο ρολόι και με κυνηγά απειλητικά, δεκατρία σκέφτομαι, γρουσουζιά, περνώ από τον ορθογώνιο καθρέφτη μου και κοιτώ τον εαυτό μου στο τζάμι, τα πόδια μου παραλύουν και καρφώνονται στη γη, δεν κουνιέμαι, τα χέρια μου αγγίζουν τους γοφούς μου και μένω έτσι σε στάση προσοχής, ενώ δεκατρία γρουσούζικα ορθογώνια του ρολογιού δεκατρία κουτιά έρχονται να με κατασπαράξουν και τότε βλέπω τον άκαμπτο, χλωμό εαυτό μου στο καθρέπτη, χέρια, πόδια, κορμός, ένα μακρύ ορθογώνιο είμαι, που στέκομαι προσοχή και κάνω τα πράγματα πάντα όπως πρέπει, και από πάνω από το ορθογώνιο που στέκεται προσοχή, ένας κύκλος φαύλος, ένα κεφάλι που σκέφτεται πάντα με τον ίδιο τρόπο, ορθά, το κεφάλι είναι που βουίζει ή ένας άλλος ήχος γνώριμος, ο φεγγίτης…ο  φεγγίτης …ο φεγγίτης…

Ξυπνώ.

………………..

Τα έχω κάνει θάλασσα.

Την ψυχή μου που ξεκουράζεται σε γαλάζιες αποχρώσεις σκέψεων.

Τα πόδια μου που βουτούν γυμνά στην ηλιόλουστη άμμο.

Τα ρολόγια και τα τετράγωνα κουτιά τους που βουλιάζουν μέσα σε πίνακες του Νταλί.

Ορθογώνια έφτιαξα και πάλι κουτιά.

Τα ‘ντυσα με χρώματα ζεστά και έπλεξα πάνω τους βοκαμβίλιες. Μπαλκόνια καφασωτά να ατενίζουν λουλακί μπουνάτσες. Τα δανείζω. Δεν είναι για μένα

Σε εκείνη έδωσα της μάνας μου το όνομα. Να με γυρνά η επιγραφή της σε άλλη εποχή. Μαζί της κουβεντιάζω για ώρες με την αλμύρα. Και η τελευταία για ανταμοιβή  θησαυρούς μου χαρίζει, να βγάζω το ψωμί μου. Σ’  αυτό το ευλογημένο νησί που διάλεξα  για τόπο μου.

Το βράδυ πλαγιάζω μέσα της, ζεστό το σκαρί της, σωστή αγκαλιά. Δε θέλω ενενήντα μοίρες. Μία μου φτάνει.

Βγήκα έξω από το κουτί.

Και δεν χρειάζομαι πια παράθυρα, φτάνει ο αέρας που αναπνέω.

Ένα πουλί πετά ψηλά, θαρρώ πως έρχεται προς το μέρος μου. Το χελιδόνι.

Δεν χρειάζεται να χτυπήσει πια κανένα τζάμι. Είμαι έξω.

Δεν χρειάζεται πια να το διώξω.

Είμαι έξω.

Μου αφήνει τριαντάφυλλο λευκό και στην πρώτη ριπή του ανέμου, τα πέταλά του αποσχίζονται και πετούν χαρούμενα στον αέρα σαν σελίδες λευκές. Χορεύουν ανέμελα, καινούργιες και άγραφες.

Είναι έξω.

Όμως οι παλιές συνήθειες δεν κόβονται. Είπα να πράξω και  πάλι ορθά. Κουσούρι και αυτό και οι ορθές γωνίες. Για αυτό και πήρα κάτι μικρό μαζί μου στη βάρκα, σύντροφο να το έχω κι ας περιλαμβάνει και τούτο πολλές  γωνίες, αγωνίες αλλά και αιχμές πολλές.  Γιατί όσα πιο πολλά τέτοια, τόσα λιγότερα τα κουτιά. Και οι γωνίες εκεί είναι πραγματικά ορθές.

Το ανοίγω.

Διαβάζω.

Advertisements

10 thoughts on “Out of the box

  1. Ναι, Μελιτάκι μου.
    Σε ευχαριστώ πολύ, ήμουν σίγουρη ότι σε σένα ειδικά θα άρεσε!Πολλές φορές ένιωσα στην ζωή μου να ταυτίζομαι με τον Τριανταφύλλου…Να δώ πότε θα αποτολμήσω αυτό το βήμα να εγκαταλείψω την πρωτεύουσα και να πάρω τα βουνά (όπως έχουν κάνει μάγισσες και παραμυθάδες ;)) ή να μετοικήσω μόνιμα στη περιφέρεια…Αχ, σας ζηλεύω!
    Και να καλλιεργώ το μποστάνι της γιαγιάς στο Ξυλόκαστρο βέβαια, αρκετό θα μου ήταν. Έλα που οικογένεια και επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν το καθιστούν δυνατό…Που θα πάει όμως, θα αποδράσω κάποια στιγμή μόνιμα, δεν θα αποδράσω;
    (ωχ, πολύ «ζυγου»-διστικο ακούστηκε αυτό!!!) :))
    Γλυκά φιλάκια καληνύχτας…

    Μου αρέσει!

    • Μαγισσούλα μου, τέτοια σχόλια από σένα έχουν ιδιαίτερη αξία.
      Σε ευχαριστώ πολύ…
      Είπαμε, οι εσωτερικές μετακομίσεις είναι και οι πιο δύσκολες. Τις τελευταίες μέρες σκεφτόμουν πόσο δίκιο έχεις, σε κάποια ζητήματα θέτω την ερώτηση και ξαφνικά οι απαντήσεις έρχονται από μόνες τους, εκεί που δεν τις περιμένω/περίμενα…Απίστευτο;;
      Πολλά γλυκά αφιλιά!!! 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Τα έχω κάνει θάλασσα.

    Την ψυχή μου που ξεκουράζεται σε γαλάζιες αποχρώσεις σκέψεων.

    Τα πόδια μου που βουτούν γυμνά στην ηλιόλουστη άμμο.!
    Χρειαζονται κι αυτα στη ζωη μας καμμια φορα! Οταν τα κανουμε ετσι φαινεται το εχουμε αναγκη! Γι αυτο μη μαλλωνεις τον εαυτο σου! Απλα χαλαρωσε κι απόλαυσε το! Φιλια και καληνυστες!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s