Εικονολατρεία στον 21ο αιώνα

11

Αρνούμαι ρε παιδί μου.

ΑΡΝΟΥΜΑΙ, ξέρεις τι θα πει; Όχι δεν θα κοιτάξω, όχι δεν θα ανοίξω την τηλεόραση…

Ναι, ομολογώ και γω η ίδια, πως θα σάστιζα στη θέα ενός στραφταλιστού ασημί μαχαιριού, η κακή ηδονοβλεπτική πλευρά μου θα χάζευε καθώς η μυτερή άκρη του θα χάραζε μια λωρίδα αίματος σε ένα ανθρώπινο κεφάλι, και μετά αυτό θα έπεφτε σαν άψυχο μαραμένο τριαντάφυλλο στο χώμα.

ΑΡΝΟΥΜΑΙ!

Να είμαι θεατής στην άτυχη, δυστυχισμένη στιγμή ενός ανθρώπου, καθώς και των δικών του, που καλούνται να βιώσουν με τον ίδιο τρόπο ότι θα βιώσω εγώ. Αλλά εκείνοι θα υποφέρουν και θα σοκαριστούν πραγματικά. Εγώ άντε να μην μπορέσω να κατεβάσω την επόμενη μπουκιά από το φαγητό-διάλειμμά μου από τις δουλειές για να παρακολουθήσω ειδήσεις. Δεν είναι εξάλλου η πρώτη φορά που θα θελήσω να ενημερωθώ και αντ’αυτού θα μείνω με την μπουκιά στο στόμα. Που θα αλλάξω κανάλι απηυδισμένη. Έχω συνηθίσει.

Έχω συνηθίσει;;;;

Η αλήθεια είναι μία: Ο λόγος που θα χρησιμοποιήσει ΑΥΤΟΣ τη λάμα μπροστά στη κάμερα, που βάλει να κλωτσήσει το πεντάχρονο παιδάκι ένα ανθρώπινο κεφάλι, είσαι ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙΣ, και βέβαια ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ, και βέβαια ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ. Τα πιξελοσύννεφα που μπλοκάρουν το αίμα ή τη λεπτομέρεια για να είσαι σύμφωνος με το πρωτόκολλο και να μην με σοκάρεις, δεν μπλοκάρουν την ηδονοθηρική φαντασία μου. Το βρυκολακίσιο ένστικτό μου για ξέσκισμα σάρκας και ψυχών…

Έτσι αυτός θα το ξανακάνει μπροστά σου. Και εσύ με χαρά θα το προβάλλεις, γιατί εσύ με χαρά θα το παρακολουθήσεις, περιμένοντας το επόμενο (αιματηρό) επεισόδιο στο σήριαλ. Μόνο που είναι σήριαλ μόνο ως προς την συνέχεια του σε κάτι που λέγεται ζωή, μια αλληλουχία από ζωντανές-νεκρές, πραγματικές εικόνες και όχι μυθοπλαστικά επεισόδια:

Τους πυραύλους στην Παλαιστίνη να γυαλίζουν σαν όμορφα πυροτεχνήματα στην τηλεοπτική οθόνη. Το μικρό παραπληγικό κοριτσάκι από την Συρία, κοιτάξτε το πόσο γλυκό;! Κοιτάξτε τις όμορφες πυκνές μεσογειακές βλεφαρίδες του καθώς κλαίει, ήθελε να γίνει νοσοκόμα, τώρα πια αποφάσισε πλέον πως θα ενταχθεί στην Αντίσταση, μόνο που δεν ξέρει ακόμα πως δεν έχει χέρια, πόδια, μαμά, μπαμπά, σπίτι. Οι χαροκαμένες μάνες στα βουνά του Ιράκ, να περπατούν άκοπα μέσα στον καύσωνα, να σκαρφαλώσουν το βουνό. Το κεφάλι απίστου που κρατά ο μικρός. Η λάμα του Τζιχαντιστή πριν καρατομήσει το Γαλλοαμερικανό δημοσιογράφο.

Πορτοκαλί και μαύρα ρούχα με φόντο την έρημο. Τα έχει διαλέξει ο ίδιος.Τι πιο ταιριαστό…

Δεν με πληροφορείς για την είδηση πια.

Είναι που δεν με ενδιαφέρει η είδηση, η πληροφορία. Αλλά το αίμα, η στεναχώρια, όση πιο πολλή, όσο περισσότερη η βία, ξεχνώ τη δική μου, αυτά που πήραν από μένα. Έτσι Σύριος, Ιρακινός, Παλαιστίνιος, όλα τα δράματα είναι ίδια, όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη και σφάζονται μπροστά μου, η ανθρώπινή τουε υπόσταση, η εθνική, η αξιοπρέπεια τους ακόμα και την ώρα του θανάτου, όλα έχουν χαθεί και μένει μόνο Η ΕΙΚΟΝΑ.

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ!

Ντρέπομαι για ιδιωτικά κανάλια όπως το Μέγκα και ακόμα περισσότερο για εθνικά όπως η νεοσύστατη (;;) Νέριτ που υποκύπτουν σε τέτοιον πειρασμό. Για να γυρίσουν με την ίδια ευκολία μετά από δευτερόλεπτα την ειδησεογραφία τους σε ένα άλλο πολύφερτο νέο, την κυτταρίτιδα της τάδε σελέμπριτι ή τηλεπερσόνας εκείνη την ημέρα, την αντίθετη εικόνα δηλαδή του ίδιου νομίσματος, αφού πάλι μιλάμε για το ίδιο πράγμα.

Μα το ίδιο όμως! Μια κ*λοαπεικόνιση δευτερόλεπτης πραγματικότητας. Βρισκόμαστε στο Βυζάντιο του 8ου αι. και δεν το έχουμε ακόμα καταλάβει…Ζήτω η εποχή της Εικονολατρείας!!!

Διάβαζα τις προάλλες σε κυριακάτικο έντυπο, πως πλέον στον κόσμο είναι όλο και λιγότερο επιθυμητές οι μαύρες γάτες. Το χρώμα του συμπαθέστατου κατά τα άλλα τετράποδου, δεν είναι ότι παραπέμπει σε κυνήγι μαγισσών ή ότι θεωρείται γρουσούζικο, όπως στις εποχές του Μεσαίωνα, και είναι συνεπώς για τους παραπάνω λόγους ανεπιθύμητο, αλλά  πως δεν παρέχει το επαρκές φως/κατάλληλο χρώμα για να εμφανίζεται όμορφα στις…selfie που τραβά μαζί του ο εκάστοτε…ιδιοκτήτης του.

Ε, έλεος!!!

Η αυτοπροβολή μέσω της (στημένης) εικόνας σε κινητά και μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι κάτι που ξεπερνά πλέον κάθε φαντασία. Εδώ με βλέπετε με τη γάτα μου. Εδώ με το σκύλο, εδώ πλένω τα δόντια μου, εδώ κάνω πλαστική εγχείριση, εδώ είμαι στις πανέμορφες διακοπές μου. Όλα στημένα και στυλιζαρισμένα, με το κατάλληλο φως, το κατάλληλο αξεσουάρ, την κατάλληλη πλαστική ώστε να έχουμε την κατάλληλη εικόνα και τα πιο πολλά likes…

Θα ήθελα… να γράψω ένα διήγημα, θα τοποθετείται κάπου στο απώτερο μέλλον. Θα μιλά ξανά για τους βιολογικούς ανθρώπους, όπως είναι σήμερα τα ξαναανακαλυφθέντα βιολογικά προϊόντα. Θα είναι άνθρωποι που θα έχουν το μυαλό τους στο κεφάλι τους και θα απέχουν από botox και πλαστικές. Θα μιλάμε για βιολογικό σταγονοϊδές στήθος και βιολογικούς καμπυλόγραμους γοφούς, ενώ τα μέτωπα θα γράφουν φυσιολογικές βιολογικές γραμμές από την ιστορία της ζωή του κάθε ατόμου που τα φέρει…

Μπορεί πάλι να μιλάει για την Εικονομαχία του 21ου ή 22ου αι. που θα ξεκινήσει με την προτροπή ενός Αυτοκράτορα, καθώς το Αντικείμενο, ο Καθρέπτης, Το Γυαλί, θα έχει φάει το ίδιο το Θείο Δώρο, τον Άνθρωπο, και ο Ντόριαν δεν θα αντιλαμβάνεται ότι το πορτραίτο του είναι αυτό απλά, ένας καμβάς, μια γυάλινη απεικόνιση, ενώ η ψυχή του παραμένει ασιδέρωτη, δίχως όμως εκείνος πια να μπορεί να διαβάσει και να ερμηνεύσει τις πτυχώσεις (και ψυχώσεις) της…

Doriangray_1945

Advertisements

4 thoughts on “Εικονολατρεία στον 21ο αιώνα

  1. ‘Έχω πολλά να γράψω και για τη σημερινή και για τις προηγούμενες αναρτήσεις που ακόμα δεν πρόλαβα να διαβάσω… θα επιστρέψω σύντομα, σήμερα απλά ήρθα να ευχηθώ μέσα απ΄τη καρδιά μου, καλό μήνα ! 🙂

    ΑΦιλκάκια πάντα καρδιάς! ❤

    Μου αρέσει!

  2. Καλό μήνα και σε σένα μαγισσούλα μου…και γω χρωστω απαντήσεις…Η αλήθεια είναι ότι αυτές τις μερες μαζεύω δυνάμεις για διάφορους τομείς της ζωής μου, και απο ότι βλέπω όλοι μας στη μπλογκόσφαιρα κάνουμε πάνω κάτω το ίδιο…Κάτι μου λέει ότι δεν εισαι στα πολυ «απ» σου τις τελευταίες μερες, ελπίζω να κανω λαθος! Το βουνο σου θα σου δώσει νέα πνοή κ μπόλικη θετικη ενέργεια τώρα που επεστρεψες, είμαι σίγουρη! Αχ να περπατώ ξυπολυτη πάνω στα φύλλα, τι όμορφη αίσθηση!. Καλώς δεχθήκαμε τον μήνα Σεπτέμβριο και το φθινόπωρο γλυκεια μου φίλη, κ εύχομαι να φέρει ζουμερους κ γλυκους καρπούς σε όλους μας…πολλα τρυφερα αφιλακια!!!

    Μου αρέσει!

  3. Α! και η ίδια αρνούμαι να συμμετέχω ακούγοντας τις τραγικές ειδήσεις της TV και έχω και έναν άνδρα που θέλει ν’ ακούει ειδήσεις απ΄ τις 7.30 μέχρι και τις 10… φρίκη! 😦
    Αυτή η στάση άρνησης δεν σημαίνει πως είμαστε και αδρανής ή αδιάφοροι!
    Ο Γκάντι είπε κάτι που με αντιπροσωπεύει πλήρως:
    »Ένα άτομο όρθιο και συνειδητό, είναι πολύ πιο επικίνδυνο για το κατεστημένο, από 1000 άτομα κοιμισμένα και φοβισμένα»! 😉
    Που θα πάει θα τα στρώσω τα οικονομικά μας προβλήματα, απλά θέλει γερά νεύρα!

    ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά και καλή μας βδομάδα από αύριο! 🙂

    Μου αρέσει!

  4. Σε καταλαβαίνω μαγισσούλα μου, όλοι μας έχουμε τέτοια θέματα, βλέπεις κανείς δεν βγήκε αλώβητος από την κρίση.Σου/μας εύχομαι κάθε υπομονή και κυρίως επι-μονή…όσο για την αντίδραση, αυτό ακριβώς επισήμανα από πάνω, πως μας υπνωτίζει πολλές φορε΄ς τόσο η εικόνα, ώστε να ξεχνάμε το περιεχόμενο ή το πρόβλημα, ή και το χειρότερο, να συνηθίζουμε τη βια. Δεν θυμάμαι, όταν έβλεπε μικρή τις ειδήσεις της ΕΡΤ στο σπίτι των παππούδων μου μαζί τους, να τρέχουν εκείνοι να με μαζέψουν μωρό παιδί, μην δω τέτοιες σκηνές βίας ή εκμετάλλευσης…Τότε βλέπεις η ζωή δεν είχε γίνει ακόμα ένα μεγάλο reality…
    Πολλά γλυκά αφιλάκια και από εδώ! :))

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s