Όνειρα και αστέρια – Πως να πιάσεις ένα αστέρι

pos-na-piaseis-ena-asteriΤον τελευταίο καιρό με απασχολεί το πόσο διαφορετική είναι η έννοια του ρήματος «επιθυμώ» σε σχέση με αυτήν του «θέλω». Και ναι, καταλήγω ότι είναι τελείως διαφορετική.

Μετά από πολλά χρόνια σωματικής και ψυχολογικής κούρασης, χωρίς καμιά σταθερά σε υγεία, κιλά, σπιτικό, δουλειά και οικογενειακή ηρεμία, σαν ένας ένας οι ανωτέρω παράγοντες να ξεκαθαρίζουν τη θέση τους και να υποχωρούν απέναντι σε κάτι λιγότερο μετάβλητό (τουλάχιστον μέχρι νεοτέρας). Και είναι τότε που συνειδητοποιείς ότι το πρωτύτερο «επιθυμώ» δεν μπουσουλά πια, μα στέκεται απέναντί σου προστακτικό ως ένα δυνατό «θέλω».

Τότε, προσμονές και όνειρα, κάποτε αστεράκια μακρινά-μόλις ωστόσο ένα κοίταγμα μακρυά- παύουν να είναι επιθυμίες.Τα λαμπάκια τους δεν τρεμοσβήνουν πια, μα με καλούν να τα πιάσω, φωτεινά καθώς είναι. Να τα καρφιτσώσω δυνατά ένα ένα στην πρότερη μαυρίλα και να συνθέσω έτσι τον δικό μου έναστρο ουρανό. Των θέλω μου που φωνάζουν δυνατά…

Πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία τρία χρόνια, ένα από αυτά κι η δυνατή λαχτάρα μου για παιδί, σταματώντας να είμαι πια παιδί η ίδια, ή έστω προσπαθώντας να κοιτώ – και να βλέπω- την ζωή όχι μόνο ως το μικρομέγαλο σχολιαρόπαιδο της παιδικής μου ηλικίας, αυτό το τόσο περικυκλωμένο από τις απαιτήσεις των γύρω του, αλλά και ως έναν ολίγον (πάντα δυστυχώς) μεγαλόμικρο ενήλικα… (για να παραφράζω αγαπημένο Α. Χιόνη ;))

Κάτι ωστόσο που δεν θα σταματήσω είναι η μανία μου να συλλέγω παραμύθια. Πιο σοβαρά ή πιο ανάλαφρα, δεν έχει σημασία. Θα χάνομαι στα λογάκια τους και στην υπέροχη εικονογράφισή τους.Στα χρώματα που μπορούν να πουν όσα και οι λέξεις, και βέβαια το αντίθετο.

Δεν πολυκατάλαβα Χριστούγεννα πέρυσι, τρέχοντας σαν τρελή με τη δουλειά…
Φέτος που η παλιά δουλειά μας άφησε χρόνους, λέω να μου δώσω χρόνο να προλάβω τα Χριστούγεννα. 🙂

Έτσι, το φθινόπωρο με συναντά σε μια νωχελική προ-χριστουγεννιάτικη περίοδο: Γεμίζω παντού το σπίτι με ρόδια. Ξερά πλατανόφυλλα από το δρόμο (οι επιρροές Μπουσκάλια της μικρομέγαλης ηλικίας που λέγαμε). Πορτοκαλί φθινοπωρινά μανταρίνια, λαχταριστά πιτσιλωτά μήλα και μπόλικα χρώματα.

Φαντασιώνομαι χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις. Προγραμματίζω στο μυαλό μου τραπεζώματα και βέβαια ανατρέχω στην παραμυθένια βιβλιοθήκη μου,βουτώντας ξανά για λίγο σε μεγαλόμικρα παιδικά μονοπάτια, προτού αποκτήσω το δικό μου παιδί, και του αφήσω τούτη την παρακαταθήκη από πολύχρωμες ζωγραφιές και φανταστικούς μύθους…

Ντύνω ξανά το βλέμμα και τη διακόσμηση του σαλονιού μου με τούτο το εξαιρετικό βιβλίο που αγόρασα πέρυσι, από τις πολυαγαπημένες εκδόσεις του Ικάρου:

images

Σαστίζω. Χαιρομαι ξανά σαν μικρό πεντάχρονο, φυλλομετρώντας τις σελίδες του στο πλάι του καλού μου…

Δεν είναι μόνο το υπέροχο μπλε εξώφυλλο και το ανθρωπάκι που σε μαγνητίζουν. Το απίστευτα παιδικά τετράγωνο σχήμα του. Οι εικόνες με τα απερίγραπτα έντονα και πλούσια χρώματα, λιτές την ίδια κιόλας στιγμή. Είναι που ο συγγραφέας και ζωγράφος μιλά με λόγια και μπογιές τόσο απλά και ταυτόχρονα τόσο μα τόσο σύνθετα. Στην καρδιά ενός παιδιού όσο και ενός ενήλικα. Είναι ίσως για αυτό που βραβεύτηκε ως το καλύτερο παιδικό βιβλίο των τελευταίων χρόνων από την Telegraph…

Ίσως πάλι δεν ήταν τυχαίο τούτο το παραμύθι που διάλεξα να κατεβάσω τώρα από τη βιβλιοθήκη μου. Είναι βλέπετε που τα αστέρια μου δεν είναι τόσο μακρινά πια. Δεν τα έχω ακόμη φτάσει στον ουρανό, αλλά μπορεί να τα ψαρέψω στην πολυαγαπημένη μου θάλασσα γυρεύοντας τα…

Αρκεί που είναι τόσο ευδιάκριτα,όσο και η διάθεσή μου να τα κυνηγήσω…

Και που κατάφερα να απαντήσω το ερώτημα:

Για να πιάσεις ένα αστέρι, πρέπει πρώτα να μπορείς να το δεις καθαρά. Και έπειτα να το κυνηγήσεις σε ουρανό και γη…

******

ΥΓ1.: Λίγο πριν τελειώσω την ανάρτηση, κατέφτασε ο σύντροφος από τη δουλειά, με κάτι ρεσώ κανέλλας από ένα αγαπημένο κατάστημα χειροποίητων κεριών. «Για την διακόσμησή σου, έρχονται Χριστούγεννα», μου είπε.

ΥΓ2: Γράφοντας για βιβλίο με παιδικό παραμύθι, δεν μπορώ να μην μνημονεύσω την αγαπημένη Παραμυθομπλογκοσυνονόματη. Μου λείπει και απαιτώ να επανεμφανιστεί και εκείνη αμέσως, μετά από τόσο καιρό απουσίας…

😉

Advertisements

11 thoughts on “Όνειρα και αστέρια – Πως να πιάσεις ένα αστέρι

  1. »Για να πιάσεις ένα αστέρι, πρέπει πρώτα να μπορείς να το δεις καθαρά. Και έπειτα να το κυνηγήσεις σε ουρανό και γη…»

    Πόοοοοσο δίκιο έχειςς!! Συνήθως αρχικά είμαστε επιπόλαιοι και βιαστικοί και δεν βλέπουμε καν που ακριβώς στοχεύουμε! 🙂 Θέλει και λίγη ψυχραιμία ένα αποτελεσματικό κυνηγητό ονείρων! Παραμύθια κι εμένα μου αρέσει να διαβάζω ακόμα και σήμερα….. που έχω γίνει 18 πλέον,αλλά χαμογελάω πονηρά και αυτάρεσκα, γιατί ξέρω ότι το αληθινό και όμορφο παραμύθι δεεεεν έχει ηλικία!! 😀 Μάλλον θα διαβάζω όσο μπορώ και ίσως αρχίσω και γράφω κιόλας τα δικά μουυ (μωρέ λεεςς!) χαχαχ 🙂

    Πολύ όμορφο και γλυκό το ποστ σουυ! 🙂

    Υ/Γ(2)’: Για το Μελιτάκι μιλάς να φανταστώω…?! 🙂 Παρακαλείται να ‘εμφανιστεί»..χαχα 🙂

    Μου αρέσει!

  2. Είναι αλήθεια, Φωνούλα μου πως μερικές φορές νομίζουμε ότι κυνηγούμε τα ονειρά μας, αλλά κυνηγούμε μια ψευδαίσθηση, δεν είμαστε σίγουροι αν δεν τα βλέπουμε καθαρά, αν δεν τα θέλουμε με όλη μας την ψυχή. Άλλες φορές δεν αφήνουμε τον ευατό μας να τα δει, γιατί έχουμε άλλες προτεραιότητες ή δεν είναι ώριμες οι συνθήκες. Οσο για τα παραμύθια, τα πιο απλά λόγια πολλές φορές κρύβουν τις πιο μεγάλες αλήθειες που πρώτα τα μικρά παιδιά «διαβάζουν» και έχουν τα κότσια να αναγνωρίσουν, με την έννοια ότι δεν έχουν συμβιβαστεί ή δεν έχουν μάθει να κρύβονται από αυτές και τον εαυτό τους ακόμα…

    Φωνούλα μου έχεις τόσο καλή «φωνή», τόσο δυνατή πένα δηλαδή, που περιμένω με ανυπομονησία ένα δικό σου παραμύθι…Αν έχεις χρόνο, ένα απο τα δικά μου μπορείς να διαβάσεις εδώ https://dreamsofafairytale.wordpress.com/2013/12/25/%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B9/
    τώρα μέρες που έρχονται χριστουγεννιάτικες. (σε προειδοποιώ είναι μεγάααλο όμως, μάλλον εκτύπωση θα θέλει! ;))

    Ναι, το ΥΓ2 ασφαλώς και αναφέρεται στο γλυκό μας Μελιτάκι που μου έλειψε απίστευτα, και ας είμαι και γω συνεχώς χαμένη από τη μπλογκογειτονιά μας, οπότε και δεν δικαιούμαι να κάνω τέτοιες «παρατηρήσεις», χιχι…Φιλί γλυκό σου στέλνω, μην σταματάς να γράφεις!!

    Μου αρέσει!

  3. Το κράταγες, το κράταγες Κ. μου και τώρα «το» αμόλησες και πολύ καλά έκανες!!!
    Κότα τα δεις πως το βλέπω (πια!) η ίδια αυτό το «θέλω».
    Είναι πιο εύκολο να δει κανείς τι δεν θέλει άλλο στη ζωή του, παρά να φαντασιώνεται διάφορες ονειρικές και ρομαντικές καταστάσεις… αλλά είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολο να βλέπει κανείς τις φυγές που κάνει για να μην αντιμετωπίζει αυτό που είναι, αυτό συμβαίνει στη ζωή του, τώρα! 😉
    Δεν ξέρω αν σου το έχω ξαναγράψει, αλλά το, «ευλογημένος όποιος δεν προσδοκά, δεν θα απογοητευτεί ποτέ» που είπε πρώτα ο Βούδας και στη συνέχεια ο Χριστός, έχουν μεγάλη απήχηση στη καρδιά μου…
    Ελπίζω να βρω χρόνο να διαβάσω το παραμύθι σου, είμαι σίγουρη πως θα μου αποκαλύψει πολλά για την παραμυθού μας! 😉

    ΑΦιλάκια με όλη μου την αγάπη! ❤

    ΥΓ: Θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω με το Μελιτάκι και ελπίζω να έχουμε σύντομα νέα της!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Μαγισσούλι μου γλυκο, κάθε φορά περιμένω με ανυπομησία το σχόλιό σου σου σε οποιαδήποτε ανάρτησή μου, μια μάγισσα βλέπεις πάντα ξέρει περισσότερα…Ιδιαίτερα η «δικιά μας » τούτης της μπλογκογειτονιάς, που εκτός από μαγική σοφία αναζητήσεων και αυτοπαρατήρησης τόσων χρόνων, κρύβει και μια τρυφερή καρδια… :))
    Νομίζω ότι δεν πρέπει να προσδοκούμε, όπως πολύ σωστά λες, αυτό το ρήμα μου θυμίζει λίγο δωματιο αναμονής – όπου κάθεσαι αμέτοχος και περιμένεις-παρα να προσπαθούμε καθημερινά να ανακαλύψουμε αυτο που είμαστε, ή να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε (και βέβαια τι μας επιτρεπεται κάθε φορα δεδομένων των συνθηκών) να γίνουμε , πράγμα που εμπεριέχει δράση. Πέρασα πααααρα πολλα χρόνια στη ζωή μου ως αντί-δράση σε αυτά που τρίτοι αποφάσιζαν ως σωστή «δράση» για μένα, για να συνειδητοποιήσω πια, ότι πρέπει να «κινούμαστε» καθημερινά σε όλη μας τη ζωή, αλλά και να μην χάνουμε την πίστη στον εαυτό μας… 🙂

    Ναι, μαγισσούλα μου, κάνε εσυ τα μαγικά σου και φέρε «πίσω» το Μελιτακι μας. Σε φιλώ γλυκα!! ΥΓ: θα χαρώ πολυ να διαβάσεις ξανά το «δέντρο της Γνώσης», ιδιάιτερα τώρα που ξαναπλησιάζουν γιορτές…βλέπεις, όπως και με τις παραστάσεις η τις ταινίες,έτσι και με τις ιστορίες κάθε επιπλέον ανάγνωση μας αφήνει και κάτι διαφορετικό κ εύχομαι το ίδιο να συμβεί και με το παραμύθι μου σε μια δεύτερη ανάγνωση…

    Αφιλακια γλυκα και τρυφερα, καλή υπόλοιπη (συννεφιασμένη) Κυριακή! 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Σε ευχαριστώ πολυ πολυ μαμ-μαγισούλα μας…Δεν ξεχνάς ποτε κανέναν μας…σε φιλω γλυκα κ τρυφερα κ σου εύχομαι με τη σειρά μου να περιστοιχίζεσαι πάντα απο άτομα που σε αγαπούν κ που τους δίνεις απο το δικο σου μαγικό φως!!

    Μου αρέσει!

  6. χαχαχα! Χάρη, μήπως επειδή είσαι φευγάτος (με την καλή έννοια!) 😛
    Εξάλλου ποτέ δεν είναι αργά! 😉

    Συγνώμη Κατερίνα που απαντώ, δεν το συνηθίζω αλλά βλέπεις τώρα που είσαι και εσύ μαγισσάκι είπα να σε προλάβω! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

  7. Χαχα, το τι χαίρομαι που έχω επισήμως χρηστεί πια «μαγισσάκι» δεν λέγεται!!!!! 🙂
    (μαγισσούλα μου…μήπως η Μαρίνα (μπλογκερ διπλανής πόρτας) ξέρει τελικά κάτι για το Μελιτάκι;Μωρέ που είναι η μπλογκοσυνονόματή μου… εύχομαι να είναι καλα, ανησυχω…!ασχετο, κ το Αγριμάκι μας εξαφανίστηκε…)

    Χάρη μου χαίρομαι τοοοοσο πολυ που ανακαλύπτεις παλιότερα άρθρα μου!! 🙂 (υπάρχει κάπου σε τούτο το ιστολόγιο κ ένα παραμυθάκι μου, εμ, εμ λίιιιιγο μεγάλο -κάποια στιγμη θα ήθελα τη γνώμη σου κ για αυτο…πρεπει ομως να διαθέτεις χρόνο κ…εκτυπωτή ίσως, χιχιχι -είναι 10 σελίδες και παραπάνω βλέπεις!!!) 😉

    Μου αρέσει!

  8. Λοιπόν συναδέλφισα, η Μελίτα είναι πολύ καλά και έχει πολύ δουλειά (σύμφωνα με την Μαρίνα) και καθόλου χρόνο για blogging! τεσπα… κρίμα! 😛
    Η αγριμιώ- Δέσποινα είναι ερωτευμένη συζεί με τον αγαπημένο της και επειδή ο φίλος της δεν ξέρει (ακόμα!) καλά Ελληνικά, άλλαξε το blog της, επίσης ετοιμάζονται να έρθουν για διακοπές στην Ελλάδα. Το link της είναι:
    https://deesandbeeslovebytes.wordpress.com/
    Τίποτα άλλο; χαχαχα! 😀

    ΑΦιλάκια και τρέχω να βγάλω κάτι ψωμάκια απ΄ τον φούρνο, πριν μου καούν! 🙂

    ΥΓ: Δεν έχω απαντήσει και στα πολλά 6 μου μαζεύτηκαν στο blog μου! αχ! 😉

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s