Θερμοκήπια πρώτων υλών που (δεν) έχουμε μέσα μας…

pen)

Πριν περίπου μια εικοσαετία, σαν προετοιμαζόμουν για το Proficiency μια και οι δικοί μου είχαν την φαϊνή ιδέα πως εκτός από άπταιστα Γερμανικά πρέπει να κατέχω και εξαίσια  Αγγλικά πριν καν τις Πανελλήνιες, με θυμάμαι στο τραπέζι του σπιτιού της δασκάλας των Αγγλικών μου, μιας οικογενειακής φίλης και εξαίρετης εκπαιδευτικού-πάνω από όλα ερασιτέχνη στο επάγγελμά της με την ετυμολογική  έννοια της λέξης και όχι τη μεταφορική- να μελετούμε με την υπόλοιπη φροντιστηριακή ομάδα τον ξένο τύπο και να συζητάμε θέματα εκθέσεων (τα οποία ίδια και θα συναντούσα δυο χρόνια αργότερα στις Πανελλαδικές). Ένα από αυτά και το φαινόμενο του θερμοκηπίου…Βαριόμουν θυμάμαι αφόρητα-ίσως γιατί πάντα ήξερα πως ο μέσος βαθμός μου στην έκθεση θα ήταν 16- και αυτό γιατί πεισματικά αρνιόμουν να παπαγαλίσω τα σος, την δεδομένη δομή πρόλογος, σημεία κλειδιά και επίλογος και έτσι έγραφα πάντα με συναισθηματικότερο και πιο γλαφυρό τρόπο, πάντα ωστόσο εντός θέματος και τόσο into the point που δεν μπορούσαν ποτέ να μου βάλουν κακό βαθμό, ούτε όμως και άριστα. Συνεπώς ο βαθμός μου στις Ελληνικές, Γερμανικές και Αγγλικές εκθέσεις ήταν και θα ήταν πάντα βαρετά ο ίδιος. 16. Κάτι που έλαβα και στις Πανελλήνιες εξετάσεις, συνειδητοποιώντας αργότερα ότι είναι πιο έξυπνο να συμμορφώνεσαι με τους κανόνες ώστε στη συνέχεια να κάνεις την επανάσταση σε αυτούς εκ των έσω, παρά να την κάνεις από την αρχή-βλέπετε ένα 18 θα με είχε εισάγει στην πρώτη σχολή προτίμησής  μου, αλλά τι να πεις σε ένα 18χρονο «αντιδραστικό» – όπως με χαρακτήριζαν τότε- που ακόμα και σε ένα θέμα όπως το…μονολεκτικό «κατεδαφίζεται», αντί να αναλύει την αστικοποίηση και τις μονοπυρηνικές οικογένειες, φαντασιωνόταν ολόκληρες ιστορίες για το πώς ένας γεράκος έχασε το σπίτι του που τώρα το πουλά για ένα κομμάτι ψωμί, πως και με τι κόπο το έκτισε κλπ κλπ!!!! Μου ήταν επώδυνα αδύνατο να αναπτύξω ένα θέμα, με τον τρόπο που εκπαιδευόμασταν να το αναπτύξουμε τότε, τόσο στεγνά. Στραγγισμένο και λειασμένο με γυαλόχαρτο, δωσμένο με επιγραμματικά επιχειρήματα και χειρουργική ακρίβεια και ουδεμία ανθρωποκεντρική βάση ή συναισθηματική ανάλυση (που τη διαχωρίζω από την συναισθηματική εμπλοκή). Ίσως αυτό να αποτελεί την βάση της δημοσιογραφίας, δεν έχω σπουδάσει το αντικείμενο και δεν το ξέρω, αυτό που ξέρω μόνο ήταν ότι πάντα το 16 μου αντιπροσώπευε αυτό μουτο λάθος, την ένταξη του ανθρώπου μέσα στο πρόβλημα, την ένταξη ενός ήρωα ανάμεσα στη λοιπή επιχειρηματολογία. Και αυτό το λάθος το πλήρωσα αργότερα η αλήθεια είναι , αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία και… ξεφύγαμε από το θέμα μας.

Στην τότε λοιπόν ανάλυση περί φαινομένου θερμοκηπίου, των παραγόντων που συντελούν στην ανάπτυξή του και της επιστημονικής ανησυχίας σχετικά με την χειροτέρευση του El Ninio μια εικοασαετία αργότερα, μέσα σε ένα κεφάλι που βαλλόταν από ελληνικές, γερμανικές και αγγλικές έννοιες για ένα σωρό ερωτήματα που θα μας απασχολούσαν στο μέλλον, αυτό ήταν το λιγότερο σοβαρό κατά την ταπεινή μου τότε άποψη και με βάση τον τότε ανεπτυγμένο εγκέφαλό μου. Σκεφτόμουν λοιπόν με την αλαζονεία του ανθρώπου που έχει χρόνια μπροστά του και που λαμβάνει συνεχώς συλλογιστικά έτοιμες και εν μέρει άχρηστες (;) παπαγαλιζέ  πληροφορίες: «Σε 20 χρόνια ποιος ζει, ποιος πεθαίνει». Μέχρι που τα 20 χρόνια πέρασαν σαν μια σταγόνα νερό, τα προηγούμενα δε 10 ούτε που πρόλαβα να τα συνειδητοποιήσω- κι ας εμπεριείχαν μέσα τους μια ισχυρή  προειδοποίηση αυτού που θα αντιμετωπίζαμε και βρίσκουμε πλέον μπροστά μας. Τυφώνας Κατρίνα, τσουνάμι στα νησιά Πουκέτ, πλημμύρες στην Ευρώπη, δριμύ ψύχος στην Αμερική, πλημμύρες και ισοπέδωση τεράστιων εκτάσεων στην Ασία, αεροπορικά δυστυχήματα λόγω τροπικών καιρικών φαινομένων και βέβαια το λιώσιμο των πάγων με τις λευκές αρκούδες να ψάχνουν πια να βρουν αλλού την τροφή τους και ακόμα και ταινίες της Ντίσνει να σχολιάζουν μέσα από τους έκπληκτους πιγκουίνους τους το παράξενο του πράσινου χλοοτάπητα σε αντίθεση με το σύνηθες μέχρι σήμερα λευκό τους χαλί.

Μπορώ να πω ότι τότε, και με την μόδα και την υστερία που μας είχε καταβάλλει για την ανακαλυφθείσα τρύπα του όζοντος, πως όσον αφορά το θέμα περιβάλλον, κάπου είχα ανοιχτό το ένα μου αυτί και το ένα μου βλέφαρο στα γεγονότα. Οκ, τα βιολογικά προϊοντα δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμα, θα ήταν η μεγαλύτερη ανακάλυψη (!!!) μετά τον Napster, το κινητό παντόφλα και τα email, ωστόσο δεν μου ήταν παντελώς αδιάφορο, απλά αποτελούσε ένα θέμα τοποθετημένο στα μακρινά «προσεχώς-να προσέχουμε» του απώτερου ενήλικου μέλλοντός  μου…

Ένα από τα επίσης σος των αγγλικών αλλά και μεταγενέστερα των πανελλαδικών εκθέσεων ήταν και η έννοια της παγκοσμιοποίησης (σε μια «αθώα»- προ ίντερνετ και υπογραφής Μνημονίων εποχή) και το στέρεμα πρώτων υλών και η στροφή σε εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Μη με βάλλετε να τις απαριθμίσω…Ακόμα με ανατριχιάζει η παπαγαλίστικη ανάπτυξή τους… «‘Οσο για αυτό» σκεφτόμουν, «σιγά, πόσο στέρεψαν δηλαδή. Και συγκεκριμένα στην εποχή μας; Δηλαδή από την εποχή των δεινοσαύρων μέχρι τα τέλη του ’90 δεν υπήρχε θέμα και τώρα αρχίσαμε να ανησυχούμε;».

Όχι, ήταν η σωστή απάντηση. Γιατί δεν ανησυχούσαμε πραγματικά τότε για αυτό το θέμα. Γιατί δεν ανησυχούσαν τότε οι Μεγάλοι ακόμα για αυτό το θέμα, όπως και για πολλά άλλα. Σιγά σιγά άρχισε να φωλιάζει στα σωθικά, τις υπογραφές και των όπλων τους ο φόβος. Και έτσι φτάνουμε στο σήμερα, και η ιστορία, ή οι ιστορίες για μια ακόμη φορά επαναλαμβάνονται. Γιατί μια ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από μια αλληλουχία γεγονότων μέσα στο χρόνο και το γεγονός μια δράση ανάμεσα σε αιτία και αποτέλεσμα, και ένας απλός μαθηματικός θα σου πει, πως σαν δώσεις τα ίδια δεδομένα σε μια εξίσωση, το » ισοδυναμείται με»  θα είναι κάθε φορά εντυπωσιακά το ίδιο…

Έτσι να μαστε ξανά με έναν Ψυχρό πόλεμο ανάμεσα σε Αμερική και Ρωσία. Τα ’80s άλλωστε είναι στη μόδα! Και το κυριότερο: Μέσα σε αυτόν τον οικονομικά και πνευματικά Μεσαίωνα ξαναζούμε τις Σταυροφορίες…Θρησκευτικούς πολέμους με πρόσχημα ένα πιστεύω, αλλά ουσιαστική βάση το οικονομικό συμφέρον… Οι Σταυροφόροι (ή να πω καλυτερα Σεληνιοφόροι) είναι πια μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Ας προσέχαμε…

Μπορεί να πούμε πολλά και να σχολιάσουμε άλλα τόσα για τα πρόσφατα γεονότα της Γαλλίας, και ίσως είναι η προσπάθειά μου να γενικεύσω καταστάσεις για να κατανοήσω τα πράγματα, ωστόσο μέσα μου το ένστικτό μου λέει και ξαναλέει το ίδιο πράγμα: Εξάντλησες τους πόρους σου. Και μετά σταυροφόρησες με πρόσχημα τη θρησκεία. Και μετά ανακάλυψες την Αμερική και τους Νέους Κόσμους, τους οποίους εκμεταλλεύτηκες και εκμεταλλεύεσαι ακόμα…Και μετά επεκτάθηκες και ανατολικότερα. Γιατί απορείς τώρα που εκείνοι έρχονται να σε πολεμήσουν δυτικά; Ο Σταυρός σου είναι καλύτερος από την Ημισέληνό τους; Πόσο λαμνθασμένα νόμιζες ότι οι ενέργειες αυτές θα σε τροφοδοτούσαν σε άψυχο και έμψυχο υλικό αέναα χωρίς παρενέργειες;

Και…αληθινά δεν ξέρω ποια είναι τα θέματα σος των σημερινών 18χρονων. Ίσως η σύντομη ανάπτυξη μελλοντικών αποικιών σε άλλους πλανήτες, λόγω του υπερπληθυσμού και της εξάντλησης των φυσικών πόρων απανταχού της Γης, ή όπως κινδυνολογούσαν στην εποχή μου, ενός 3. Παγκοσμίου (πυρηνικού) πολέμου σε 20 χρόνια…Μόνο που τώρα δεν μπορείς πια να πεις σε 20 χρόνια ποιος ζει ποιος πεθαίνει…

Γιατί ο τυφώνας είναι έξω από την πόρτα σου. Το χιόνι και οι πλημμύρες το ίδιο. Κάπου παραδίπλα παραμονεύει και ο Έμπολα. Και με την αναπόφευκτη ανακατανομή των πληθυσμών λόγω του προσφυγισμού και της μετανάστευσης όπως και του εξτρεμιστικού θρησκευτικού διπόλου που υπογείως καλλιεργείται (και από τις δυο εξτρεμιστικές πλευρές),  ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ποιος είναι ο γείτονάς σου ή που θα σε βγάλει η μέρα ή η σύσκεψη του γραφείου σου…

Ίσως πάλι αυτή η ανακατανομή και επαναδιαμόρφωση θρησκευτικών ομάδων, πρώτων υλών, γεωγραφικών εδαφών και καιρικών φαινομένων να πρέπει να μας βάλει σε σκέψη. Για τις πρώτες ύλες που πρέπει να αναπτύξουμε μέσα μας. Τους καρπούς που πρέπει να καλλιεργηθούν στο δικό μας, προσωπικό και προφυλαγμένο θερμοκήπιο. Της συνείδησης του ποιοι είμαστε και ποιος ο ρόλος μας ως προσωπικότητες και ως κοινωνικά σύνολα. Ως άτομα και ως μέλη μιας κοινωνίας αλλά και ως πολίτες ενός έθνους, ως έθνη και μέλη συγκεκριμένων εξωτερικών πολιτικών και πάει λέγοντας. Οι ρόλοι μας είναι πολλαπλοί και συνήθως δεν ξέρουμε τα λόγια του σεναρίου ούτε του πιο απλού από αυτούς ρόλου, της μοναδικής μας προσωπικότητας, για αυτό και είμαστε μονίμως υποχείρια ως λεία ενός θεατρικού υποβολέα. (και δυστυχώς κυκλοφορούν πολλοί εκεί έξω).

Αν το το φαινόμενο της πεταλούδας μπορεί να επηρεάσει ένα καιρικό φαινόμενο, το ίδιο μπορεί και ένα τσιγάρο που αποφάσισες ή όχι να πετάξεις στο δρόμο, ο ευγενικός ή μη τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπίσεις το διπλανό σου, η σοβαρότητα με την οποία θα ψηφίσεις στις εκλογές, η ειλικρίνεια και ο σεβασμός με τον οποίο θα αντιμετωπίζεις κάθε μέρα τον εαυτό σου στο καθρέπτη. Όπως και εξυπνάδα έναντι των όπλων, που μπορεί να σε μετατρέψει σε ήρωα και να κερδίσεις ένα πόλεμο, όπως στην ταινία με τον Μπένεντικτ Κάντερμπατς. Και…σαν δεις το χαλάκι της πόρτας που σε εξυπηρετούσε τόσο καιρό να σκουπίζεις την βρωμιά των ποδιών σου να είναι τίγκα στη λάσπη και αναρωτιέσαι πως έγινε αυτό, πως έφτασε η λάσπη μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, μην αναρωτηθείς τι και γιατί πια. Αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ καθημερινά για αυτό. Συνειδητά. Καθημερινά. Μέσω της αντίληψης των πραγμάτων, της ανάπτυξης των γνώσεών σου, της καλλιέργειας της συμπεριφοράς σου, της ανάπτυξης των δεξιοτήτων σου και του δυναμικού σου για μια θετική αντιμετώπιση των προβλημάτων σε ένα ευρύτερο σύνολο ευθυνών και ρόλων…Ατομικά, οικογενειακά, συλλογικά, εθνικά, διεθνώς…

Όχι, ένα 16 στην έκθεση  δεν είναι πια αρκετό…

Advertisements

9 thoughts on “Θερμοκήπια πρώτων υλών που (δεν) έχουμε μέσα μας…

  1. Σε ευχαριστώ, μαγισσούλι μου! Περιμένω με ανυπομονησία…Η αλήθεια είναι πως όλοι μας σιωπούμε και ψιλοείμαστε άφωνοι αυτές τις μέρες. Ίσως γιατί μας έχουν κατακλύσει οι σκέψεις και έχει βομβαρδιστεί το μυαλό μας με τόσα, που έχουμε ανάγκη πρώτα να τα επεξεργαστούμε και μετά να «μιλήσουμε». Η αλήθεια είναι ότι σκέφτομαι άπειρα πράγματα, που δεν μου φτάνουν 10 αναρτήσεις να τα μοιραστω. (Καταλαβαίνεις τι τραβάει το λιονταράκι απο κρεβατομουρμούρα σαν επιστρέφει το βράδυ και θέλει να δει «χαλαρά» λίγες ειδήσεις -αυτό κι αν ειναι ανέκδοτο -μετα του βραδινού του φαγητού…) Προσπαθώ να βρω χρόνο να ξαναγράψω, συνέχισε να με τσιγλάς, μου χρειάζεται! Πολλά αφιλάκια και καλή συνέχεια σε τούτη την ηλιόλουστη μέρα που ξέρω ότι στην πατρίδα μας πάντα βοηθά να γίνει λίγο πιο ηλιόλοστη και ανοιχτή η καρδιά μας…

    Μου αρέσει!

  2. Κατ’ αρχάς σου βάζω 17 και αυτό για μη φανεί πως σε καλοπιάνω και πάρουν τα μυαλά σου αέρα και με κυνηγάει ο Φ… αντιθέτως! 😀
    χαχαχα! παραμυθοζυγοκατερινάκι! ήταν στις 12/1… αλλά ποιος νοιάζεται εδώ έχουμε τόσο πολλά «άλλα» θέματα να κοιτάξουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα! (πάντως ευχαριστώ!) 😛

    Νομίζω πως το πιο πιο σοβαρό είναι να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος, πως για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας αιώνες τώρα φταίει ο ίδιος, διότι ανέχτηκε και αγνόησε χιλιάδες προειδοποιήσεις που του έστελνε η ζωή… η ζωή σου στέλνει πετραδάκι, αν το αγνοήσεις, σου στέλνει τούβλο, αν το αγνοήσεις σε στέλνει στο τάφο… 😦
    Ξέρεις Κατερίνα μου, η ζωή δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, όταν λέμε ζωή, εννοούμε, τη φύση με όλα τις τα πλάσματα επάνω της, έτσι δεν είναι;… και εμείς τι κάνουμε γι αυτό; Δεχόμαστε να σκοτώνουν ζώα για να τραφούμε, δηλητηριάζουμε γη και αέρα για να κερδοσκοπήσουμε, παίρνουμε τα φάρμακα που «εξυπηρετούν» τις φαρμακοβιομηχανίες (οι γιαγιάδες μας, ήξεραν!) και στέλνουμε τα παιδιά μας να σκοτωθούν σε πολέμους για να δοκιμαστούν νέα όπλα…και όλα αυτά με θεό, το ΧΡΗΜΑ! 😦
    Το ΟΧΙ σε όλο αυτό το πλανητικό μακελειό μπορεί να το πει ο καθένας, φτάνει να έχει επίγνωση του τεράστιου αυτού θέματος, όχι αύριο, αλλά ΤΩΡΑ! και πρώτα αλλάζοντας ο ίδιος! 😉
    Πήγαινε τώρα να μελετήσεις, γιατί αυτό είναι το τώρα σου! χαχα!

    ΑΦιλάκια καρδιάς με όλη μου την αγάπη και στα δυο σας! ❤

    Μου αρέσει!

  3. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑ, να τα εκατοστήσεις μαγισσούλι μου (και παραπάνω από τα 100 σου εύχομαι με τέτοια γονίδια), χρόνια γεμάτα θετική σκέψη και όρεξη για ζωή και βέβαια πάντα με υγεία!!(Εύκολη ημερομηνία, ο αδελφός μου τα είχε χτες, οπότε 3 μερες διαφορά έυκολο να το θυμάμαι! Καλέ εσύ επετείους, γιορτές, Χριστούγεννα, γενέθλια όλα μαζί τα έχεις, δε σε προλαβαίνουμε χαχαχα!). Για τις φαρμακοβιομηχανίες και την εναλλακτική ιατρική, καθε μέρα το κανάλι της Βουλής τα απογεύματα έχει κάτι εξαιρετικά ντοκιμαντέρ (μαζί και με κάποια επίσης φοβερά για τα μιυστήρια που κρύβουν τα μουσεία στις…αποθήκες τους), όοοοποτε προλαβαίνω (σπανίως δηλαδή) τα βλέπω, και είχα μείνει άναυδη με τη συνειδητοποίηση μέσω αυτών των ερευνων από τα πόσα μας προσφέρει η φύση, και από ην απληστία που διακατέχει τον άνθρωπο, που σαν εξαντλήσει τις πηγές του σε ένα μέρος (όχι μόνο αυτές της ενέργειας, αλλά και της φαρμακοβιομηχανίας), υποκλέβει ακόμα και υλικά της χλωρίδας άλλων χωρών, φτωχών, που δεν έχουν φροντίσει με νόμους να κατοχυρώσουν νομικά τον φυσικό πλούτο της πατρίδας τους, και να τον επεξεργάζεται ο ίδιος, αφού είναι «ισχυρότερος» (συγκεκριμένα το ντοκιμαντέρ αφορούσε μια ρίζα – υπερτροφή του Περού) και πως καταλήγει με αμφιβόλου τύπου «ευρεσιτεχνίες» να κατοχυρώσει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ (!!!!) την εκμετάλλευση ενός συστατικού που έχει δώσει έξω ελέυθερα η ίδια η φύση. Αλλά μην το πάμε μακρυά, τα ίδια και με το μεταλλαγμένο ρύζι στην Ινδία κτλ…Πάω τώρα να συνεχίσω την μελέτη! Α! και ευχαριστώ για τον βαθμό τον εκτιμώ ιδιαιτέρως, χχιχιχι! Αφιλάκια γλυκά και απογευματινά, καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε! 🙂

    Μου αρέσει!

  4. Να σου πω τι θέματα έχουν τα σημερινά 18χρονα…
    Οοοοοοοτι ακριβώς έγραψες παραπάνω κι εσυ. Θα θελα να ξερα, δεν αλλάζουν καθόλου αυτά τα ρημαδοβιβλια;
    Απο μένα ενα 17 όπως κ η στεφαν πιο πριν. Χιχιχιχι… Καλημέρα 😊😊

    Μου αρέσει!

    • Καταρχήν vielen Dank και σένα για τον βαθμό, είστε και οι δυο σας πολυ «εντάξει!!! :)) Σοβαρά μιλάς, δεν έχουν αλλάξει;Ακόμα τα «παιρνουν´ απο τα δικαιώματα αυτών των βιβλίων δηλαδη χαχαχα, η 20 χρόνια έχουμε τα ίδια προβλήματα;(θα μου πεις, θες κι αλλα;όχι, θέλω να λυθούν τα προ 20ετίας!!). Σήμερα έχουμε γερμανικό καιρο εδω, ετυχώς δεν βρέχει…Φιλακια πολλα (και πρωτίστος στο κουτάβι σου!!) (να το προσεχείς, νομίζω χρησιμοποιεί τον υπολογιστή σου…)

      Μου αρέσει!

  5. Αγαπητή Κατερίνα, (αν δεν κάνω λάθος? 🙂 )

    Καταρχήν, χαίρομαι τόσο πολύ που βρίσκω κειμενό σου μετά από αρκετό καιρό. Συνέχισε έτσι κάθε που το λέει η καρδιά σου… 😉

    Άσε, και όντως έτσι είναι τα πράγματα..! Έδωσα Πανελλήνιες πέρισυ και περιττό να σου πω πως…τα θέματα είναι ίδια και απαράλλαχτα πράγματι. Δηλαδή, τεχνολογία,περιβάλλον (και το πολυσυζητημένο φαινόμενο..), παγκοσμιοποίηση κλπ κλπ.. ααχχχ.. σημειωτόν πηγαίνει η Παιδεία και η Εκπαίδευση χωλαίνει τρομακτικά σε αυτήν την χώρα, που τα παιδιά της έχουν τόσες δυνατότητες, όπως έχει αποδείξει η καθημερινοτητα! Αλλά αυτό είναι ένα άλλο τεράστιο θέμα και ας μην επεκταθούμε… 🙂

    Θαρρώ, τα άτομα δεν έχουν καταλάβει την δύναμη που έχουν πάνω στα πράγματα -σε πολλά περισσότερα πράγματα απ’ όσα έχουν αφεθεί να πιστευουν- και δεν γνωρίζουν το πραγματικό μέγεθος του ελέγχου που μπορούν να ασκήσουν στην ζωή τους. Δεν λέω ότι εξαρτώνται όλα από εμάς τους ίδιους μονάχα, αλλά ότι χτίζουμε κι εμείς αυτό που αποκαλούμε «τύχη μας» μέσα από τις αλεπάλληλες επιλογές μας, μικρές ή μεγάλες, απλώς ισώς σε πολλές από τις επιλογές μας καλούμαστε να έχουμε θάρρος 🙂 . Όλοι ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον, ένα πιο δίκαιο αύριο, μια αλλαγή (είτε σε συλλογικό είτε σε προσωπικό κλπ κλπ επίπεδο), αλλά κανένας δεν κατανοεί ότι το μέλλον οικοδομείται στο παρόν. Και δεν είναι όλα θέμα τύχης, αισθάνομαι… 🙂

    Επεκτάθηκα πολύ εεε…?? Χαχαχα είχα έμπνευση… αα και το άλλο θα το πιστέψεις? Πριν αρχίσω να διαβάζω το αρθρο σου είχα βάλει στο στικάκι την ταινία με τον κύριο Μπένεντικτ που αναφέρεις…. Για φαντάσουυ!! 🙂 🙂 Τρέχω να την δωω….!

    Όμορφο ποστ-τροφή για σκέψη! 🙂 Συνέχισε, γιατί το χεις με τις εκθέσεις 🙂
    Καλό βραδάκι και ανυπομονούμε για την επόμενη εκφραστική σου δημιουργία!

    Μου αρέσει!

  6. Καλώς την μαγικη Αλεξαντρα μας! Συμφωνώ μαζι σου απόλυτα κορίτσι μου, αν ο καθενας βάλει ένα λιθαράκι μπορουμε να πετύχουμε πολλα! Μου αρέσει να διαβάζω «χορταστικα» σχόλια, έτσι απαντώ κ γω πολλές φορές, χάρηκα πάρα πολυ που επεκτάθηκες! όσο για αυτο ότι τα θέματα εκθέσεων δεν αλλάζουν, μου κάνει εντύπωση-εγω φέρει πείν νούμερο 1 θέμα θα θεωρούσα το ρατσισμό! (όχι μόνο απέναντι σε μουσουλμάνους/μεταναστες, σε Εβραίους απο εκένους από την άλλη πλευρά, αλλα κ απέναντι στους γερμανούς από εμάς , απο τους γερμανούς απέναντι στους Έλληνες κ παει λέγοντας. Νομίζω είναι το σος θέμα των ημερων αλλα μάλλον κάνει…τζιζ!το θέμα της Παιδείας κ των πανελληνίων είναι απο τα πράγματα που θεωρώ απαράδεκτα στην Ελλάδα κ είμαι κάθετη σε αυτο, όπως κ το γεγονός ότι δεν μπορείς να μεταπηδήσεις σε άλλη σχολη στο πρώτο η δεύτερο έτος των σπουδών σου αν δεις ότι ο τομεας που αρχικα επελεξες δεν σε εκφράζει, κάτι που γίνεται κατα κόρον έξω, κ ήταν ένα μεγάλο εμποδιο κ απογοήτευση στην φοιτητική μου πορεία. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα γερμανο φοιτητή που έκανε την πρακτική του στην προηγούμενη εταιρία που δούλευα να λέει «ξεκίνησα να σπουδάζω Αρχιτεκτονική, στο β έτος των σπουδών κατάλαβα ότι σε αυτόν τον τομέα ποτε δεν θα ήμουν αρκετά καλος, κ έτσι μεταπήδησα στις Διεθνείς σχέσεις.» ούτε Πανελλήνιες, ούτε πτυχίο πρωτα για μετεγγραφή στη συνέχεια (μετα το πτυχίο δηλαδή) ούτε τίποτα. Το άκουγα αυτό κ σκεφτόμουν πόσο άσχετες ηταν μεταξύ τους οι σχολές κ ωστόσο κατάφερε να κάνει την αλλαγή στη ζωή του, κ γω δεν μπορούσα καν να μεταπηδήσω οταν θέλησα απο την οικονομική ανάλυση στην οργάνωση κ διοίκηση επιχειρήσεων όχι σε άλλο ιδρυμα, όπως είχε κάνει εκείνος, αλλα στο ίδιο πανεπιστημιο, κ μαλιστα αναμεσα σε δυο σχολες τα μάθηματα των οποιων των δυο πρωτα χρονια ηταν σχεδόν ίδια! Μπούσουλαμε ακόμα σε βασικα θέματα Φωνουλα μου, τι να πεις..φιλια γλυκα κ σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s