Coffee Book Tag

kentriki_3_edited

Κατόπιν πρόσκλησης από δυο διαδικτυακές φίλες για συμμετοχή στο coffee book tag -την Cocooning Cat και την Cherrybookish’s Blog-δεν μπορώ παρά να ανταποκριθώ στο κάλεσμα τους, και έτσι να ‘μαι και γω εδώ δίνοντας στις κλασικές ερωτήσεις τις δικές μου απαντήσεις…

  •  Βlack coffee: 

Για ποια σειρά βιβλίων σας ήταν δύσκολο να μπείτε μέσα στην ιστορία της ενώ είχε σκληροπυρηνικούς οπαδούς;  

Δεν είχα ακούσει ποτέ για τον Αρχοντα των Δαχτυλιδών μέχρι που έγιναν ταινίες τα βιβλία. Ωστόσο θα πω και για μια ελληνική σειρά τηλεόρασης, εξαιρετική, που ενώ θα την έβλεπα ευχαρίστως σήμερα -και τότε, στην εποχή της είχε σκληροπυρηνικούς οπαδούς-εγώ δεν μπορούσα να την δω και να μπω σε εκείνη την ιστορία, γιατί φοβόμουν. Μιλώ για την απίθανη Φρουτοποία, την οποία φαίνεται στην παιδική μου ηλικία πως την έβλεπαν όλοι εκτός από εμένα, που…να μωρέ φοβόμουν μην με βάλουν και μένα στο μπλέντερ και…πεθάνω τόσο εύκολα!! 😉

froutopia

  • Peppermint mocha: 

Ονομάστε ένα βιβλίο που γίνεται πιο δημοφιλές κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή μιας εορταστικής εποχής του χρόνου.

Νομίζω ότι ο Ντίκενς γίνεται πιο viral το χειμώνα, ένεκα αυτού του γκόθικ και του σκοτεινού… Να πω λοιπόν Χριστούγεννα και Όλιβερ Τουιστ;;

oliver-twist

  • Hot chocolate: 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου παιδικό βιβλίο;

Μμμ, τώρα τούτο είναι μια δύσκολη ερώτηση για κάποια που το όνομα του ιστολογίου της φέρει τον τίτλο «όνειρα παραμυθιού»…Καταρχήν εξαρτάται τι εννούμε αγαπημένο παιδικό βιβλίο, είναι

α) κάποιο αγαπημένο από την παδική μου ηλικία ή

β) κάποιο τωρινό που όμως είναι παιδικό βιβλίο;

Ας απαντήσω λοιπόν και για τις δυο περιπτώσεις:

α’ περίπτωση:  Όλα της Πηνελόπης Δέλτα με το σκληρό εξώφυλλο και την απίθανη εικονογράφισή τους από τις αγαπημένες εκδόσεις της Εστίας, αλλά ιδιαίτερη αδυναμία στο (μη γελάσετε, μυθιστόρημα είναι) «Παραμύθι Δίχως Όνομα» για το οποίο η συγγραφέας εμνεύστηκε από το πραγματικό κίνημα στο Γουδί το 1909. Βαθιά φιλοσοφημένο και κάργα αλληγορικό βιβλίο, πολύ επίκαιρο και για την εποχή μας, που θα συνιστούσα να (ξανα)διαβάσει ο καθένας μας μικρός, ή μεγάλος… (εδώ η δική μου έκδοση με την παλιά εικονογράφηση)

delta

β’ περίπτωση: Τούτο θα είναι ένα βιβλίο άγνωστο στους περισσότερους, καθώς είναι αυστριακό και λέγεται «Du wirst den Mond vom Himmel holen», που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «Θα φέρεις κάτω το φεγγάρι από τον ουρανό».

mond

Πρόκειται για ένα παδικό βιβλίο με αλληγορίες -νουθεσίες- ευχές για την ζωή ενός παιδιού που  κάνει τα πρώτα βήματά του στον κόσμο (τέλειο δώρο για μελλοντικούς γονείς/φίλους αν έχετε γερμανόφωνους) (εγώ σίγουρα θα το χαρίσω  στην Ελβετίδα κουμπάρα μου).

Το ανακάλυψα τυχαία, μπαίνοντας για λίγα λεπτά σε ενα βιβλιοπωλείο σε μια πρόσφατη επίσκεψή μου στη Βιέννη και φυσικά η καθαρά παιδική γερμανικού τύπου εικονογράφηση με τις χαρακτηριστικές φατσούλες από την Carola Holland με κέρδισε αμέσως. Όπως βέβαια και τα κείμενα της Edith Schreiber-Wicke, με τα νοήματά τους για μικρούς και μεγάλους…τύπου…:

csm_9783522436816_DS3_6baa53bbbd

Θα συναντήσεις κάποιον, και τότε θα ξέρεις: «Τώρα είμαστε εμείς, εμείς μαζί».

Και θα κατεβάσεις για εσας τους δυο, το φεγγάρι από τον ουρανό.

Και μετά θα το τοποθετήσεις προσεκτικά, ξανά, στη θέση του.

Γιατί ίσως να το χρειάζεται και κάποιος άλλος.

Παρόμοιου επίσης τύπου βιβλίο (δεν μπορώ να αντισταθώ και να γράψω , όπως καταλαβαίνετε, μόνο για ένα), που απευθύνεται κυρίως σε μικρά παιδιά, αλλά στο τέλος καταλαβαίνεις ότι κάτι έχει να πει και στους μεγάλους με ένα κλείσιμο του ματιού αλληγορικό –  και για το οποίο έχω μιλήσει και εδώ– είναι το καταπληκτικό «Πως να πιάσεις ένα αστέρι» του Όλιβερ Τζέφερς.

images

  • Double shot of espresso: 

Ποιο βιβλίο σε έκανε να μην σηκωθείς από την καρέκλα σου από την αρχή μέχρι το τέλος;

Προσφάτως το «Σαν Παραμύθι» (χαχα, όχι πρόκεται για μυθιστόρημα) της Κέιτ Μόρτον. Απλά εξαιρετικό και το  καλύτερο από τα βιβλία της μέχρι στιγμής, εξαιρετικά άνισο με άλλα της που έχω διαβάσει. Εννοείται πως περιλαμβάνει και παραμύθια μέσα, ωστόσο είναι κοινωνικό – μυστηρίου και με ένα δικό της ψιλογκόθικ τόνο που προσπαθεί πάντα να εντάξει στα κείμενά της. Κάπου διάβασα ότι πρόκειται σύντομα να γυριστεί ταινία, αφού τα δικαιώματά του έχουν πουληθεί στην εταιρεία που διαχειρίζεται ο Κλιντ Ηστγουντ. Ανυπομονώ. Για τις overtheplace & cherrybookish να πω πως ο αγγλικός του τίτλος είναι «The forgotten Garden», σε περίπτωση που ενδιαφέρονται να το διαβάσουν στα Αγγλικά.

morton

garden

Πολύ παλιά επίσης , δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από το «Οι Αναλφάβητοι του Έρωτα» της Εύας Ομηρόλη. Περίεργη, ξεχωριστή γραφή η γραφή της,  εξαιρετικό το θέμα του βιβλίου. Θυμάμαι διάβαζα τις τελευταίες σελίδες αχόρταγα στα διαλείμματα ανάμεσα στις πανεπιστημιακές διαλέξεις της ΑΣΟΕΕ και όλοι με κοιτούσαν σαν να ήμουν ούφο που είχε κατέβει από τον ουρανό.

omiroli

  •  Starbucks: 

Ποιο βιβλίο βλέπεις το όνομα του παντού;

Εκτός από την «Καρδερίνα» της Ταρτ  την οποία αναφέρουν όλοι, αφού έτσι είναι, παντού παίρνει το μάτι μου να μιλούν όλοι ξαφνικά για το «Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ.

prust

Μέχρι και στο ραδιόφωνο άκουσα πρόσφατα, ότι ο εξαιρετικού ταλέντου, πλην όμως υποχονδριακός συγγραφέας και κριτικός κοιμόταν το πρωί και έγραφε μόνο το βράδυ σε ένα δωμάτιο το οποίο και είχε επενδύσει όλο με φελλό, για να μην ακούει κιχ. Δεν έχω διαβασει το βιβλίο, είναι όμως Νρ. 1 στα υπόψην. Δεκτές οι κριτικές και τα σχόλια όποιου το έχει στη βιβλιοθήκη του ήδη…

  • That hipster coffee shop: 

Πείτε ένα βιβλίο από ανεξάρτητο συγγραφέα;

Αν και δεν το έχω διαβάσει ακόμα, Johnnie Society, του Γιάννη Φαρσάρη.

  • Oops! I accidentally got decaf: 

Για ποιο βιβλίο περιμένατε περισσότερα;

Αυτοί που παρακολουθούν το μπλογκ μου, θα ξερουν ότι τα τελευταία χρόνια διαβάζω περισσότερο παραμύθια, παρά μυθιστορήματα. Έτσι για παραμύθι θα μιλήσω. Στα πλαίσια της φρενίτιδας που ακολουθήσε για το συγκεκριμένο παραμύθι, μπήκα και γω στη διαδικασία να αγοράσω και να διαβάσω το «Τα τρια μικρά λυκάκια» του Ευγένιου Τριβιζά.

likakiajpg

Με όλο τον σεβασμό που έχω στον ταλαντούχο εγκληματολόγο και παραμυθά, απογοητεύτηκα πολύ.Πέρα από την εξαιρετική Φρουτοπία, έχω να προτείνω σε κάποιον που ενδιαφέρεται για πραγματικό Τριβιζά να διαβάσει αντ’αυτού το «Ένα Δέντρο μια φορά» που μπορείτε επίσης να το βρείτε και εξαιρετικά οπτικοποιημένο για την Ερτ από τον Παναγιώτη Ράππα εδώ:

Οκ, η εμπνευση από τον Άντερσεν είναι προφανής, ωστόσο πρόκειται για εξαιρετικό παραμύθι…

  • The perfect blend: 

Ποιο βιβλίο ή σειρά σας άφησε απόλυτα ικανοποιημένους αν και γλυκόπικρη;

Μου άρεσε πολύ αν και μου άφησε γλυκόπικρη γεύση το βιβλίο «Ψάχνοντας για Κοχύλια» της Ροσαμούντε Πίλτσερ. Μιας συγγραφέως της οποίας έχω πλέον σχεδόν κάθε βιβλίο της, αφού τα αγόραζα ένα προς ένα για τη γιαγιά μου (σαν ζούσε) που προσπαθούσε να σκοτώσει τις αφόρητες ώρες της μοναξιάς της αποφεύγοντας όμως την τηλεόραση. Η Πίλτσερ δεν γράφει «βαριά»λογοτεχνία, αλλά αν και συνήθως μιλά για ειδύλλια με φόντο τον πόλεμο είναι πολύ μακρυά από αυτό που θα χαρακτηρίζαμε σήμερα ως εύκολη chicklit, αφού τα βιβλία της βγάζουν μια ωριμότητα και έναν σεβασμό απέναντι στους χαρακτήρες και την ιστορία τους. To συγκεκριμένο βιβλίο για μένα είναι το πιο ώριμό της. Το γεγονός ότι η πρωταγωνίστριά του δε είναι μια ηλικιωμένη κυρία που κάνει ανασκόπιση στη ζωή της και βάζει σιγά σιγά κάποια θέματα στη θέση τους έπαιξε για μένα τεράστιο ρόλο στο να το αγαπήσω, αφού μεγαλώνοντας κοντά σε μια γιαγιά – «μάνα», νιώθω πάντα να ταυτίζομαι με τα συναισθήματα των ηλικιωμένων ανθρώπων, τα άγχη και τις ανησυχίες τους. (εδώ στην παλιά του μορφή το βιβλίο, όταν η «ασημένια σειρά» της Ωκεανίδας είχε ακόμη ασημένια εξώφυλλα…)

kochilia

Κλείνοντας, να  προσκαλέσω και γω τα παρακάτω blogs  σε τούτο το παιχνίδι (αν δεν έχουν ήδη λάβει μέρος, δεν ξέρω, καθότι κάποιοι από αυτούς είναι και φατσομπουκόπαιδα, χιχι) και να κάνω tag

Στην Άννα του Βιβλία και Ξερό Ψωμί

τον Χάρη του Ταξίδια με Εικόνες και Λέξεις

και την Αντριάννα του Love Your Thoughts

Περιμένω με ανυπομονησία τις απαντήσεις τους, αλλά και όλα τα δικά σας σχόλια για το δικό μου tag που μόλις τελείωσα…

🙂

Και να θυμάστε…Η Ευτυχία μερικές φορές κρύβεται στα πιο απλά πράγματα…

tumblr_m92b0cLvtF1rrwhzyo1_500

Advertisements

24 thoughts on “Coffee Book Tag

  1. Κατερίνα μου, πραγματικά το αποθέωσες το tag! Διάβασα όλο το post με πολύ ενδιαφέρον. Βέβαια, δεν περίμενα κάτι λιγότερο από σένα…😊 Επίσης, μου κέντρισε πολύ την περιέργεια το «Σαν Παραμύθι»! Πάει και το χαρτζιλίκι αυτού του μήνα προβλέπω… Πάλι σε βιβλία θα το φάω! 😰

    Αρέσει σε 3 άτομα

    • Είναι αστείο, διάβαζα πριν απο λίγο τις απαντήσεις στο tag του Χάρη με τις επιλογές του και την απάντηση της Ελένης, και σκεφτόμουν ποσα βιβλιλα έχω ξεχάσει ότι εχω διαβάσει και πόσο αντιφατικό άτομο είμαι, δεδομένου ότι τώρα διαβάζω κυρίως παραμύθια (ο Φρανζεν βέβαια κ οι «διορθωσεις » του που κατ’εξαίρεση διαβάζω τώρα είναι 764 σελίδες οπότε τα παραμύθια θα πανε λίγο στην άκρη) ενω στα 10-12 διάβαζα τα «δύσκολα» βιβλία όπως τα «100 χρονια μοναξιάς» (σε κείνη την ηλικία με έπιασε κατάθλιψη κ απο τότε δεν το ξανάπιάσα στα χέρια μου), «Ματωμένα χώματα» της Σωτηρίου κλπ.-ακόμα θυμάμαι την πρώτη σελίδα του βιβλίου που περιέγραφε ένα συνομήλικό μου τότε κοριτσάκι να ταξιδεύει με τρένο και ψεύτικες κοτσίδες πάνω απο το γουλί ξυρισμένο κεφάλι του και παρά το πόσο τρομάξα να συνεχίζω με αγωνιλα την ανάγνωση….άπειρες Διαπλασεις των Παίδων που η μητέρα μου είχε κάνει τα τεύχη τους δερματοδετα βιβλία κ γενικώς υλικό πάντα μεγαλύτερο απο την ηλικία μου,και ότι έβρισκα στις βιβλιοθήκες, αφου μεγαλώνοντας κυρίως με παππου κ γιαγιά κ με δυο μόνο κρατικά κανάλια στην τηλεόραση βαριόμουν αφόρητα. Και το αστείο είναι ότι στα δέκα και νωρίτερα, τώρα το συνειδητοποιώ τα παραμύθια που διάβασα κ μου διάβασαν ηταν ελάχιστα, κυρίως τα απολάμβανα στο σχολείο! Λοιπόν…αυτές οι προ(σ)κλησεις και οι ανταλλαγές απόψεων μεσα στη μπλογκοσυντροφια λειτουργούν πολυ ψυχοθεραπευτικα τελικα! Μόλις ανακάλυψα γιατί στην παρούσα φάση επιλέγω κυρίως παραμύθια, χιχιχι. (καλα θέλω να γίνω κ μανούλα, ίσως κ για αυτο…) Κλεινω την πολυλογία Παναγιωτάκι μου ευχαριστώντας σε για τα καλά σου λόγια (πρεπει σύντομα να έρθω στο σπιτικό σου και για την καταπληκτικη ανάρτηση περι μοναχικότητας!) και λέγοντας σου πως το «σαν παραμύθι» αξίζει. Πέρα απο το «μυστήριο» που καλείσαι με αγωνία να διελευκάνεις, μπαίνεις στην ψυχολογία των χαρακτήρων της Μορτον σε διαφορετικες χρονικές τους στιγμές (επειδή κάνει πολλα flashback), πχ τον χαρακτήρα που έχεις γνωρίσει γιαγιά τον βλέπεις σαν κοριτσάκι, τις αντιδράσεις του κτλ, και όλο αυτό-μαζι με τα παραμύθια τα οποία είναι αλληγορικα/ προοικονομικά για την εξέλιξη και εμπνευσμένα από την ιστορία των ηρώων-μια απο τις κεντρικες ηρωίδες ηταν διάσημη συγγραφέας παραμυθιών- σε βάζει σε ένα τεράστιο βαθιά συναισθηματικο ταξίδι-και γω ως γνωστόν… παραείμαι συναισθηματική οπότε και το απόλαυσα!! Είναι ένα σοβαρο και δύσκολο βιβλίο, οι πρωτες σελίδες δεν σε βάζουν αμεσως στο κλίμα, αλλα, πιστεψέ με, θα σου αρέσει…
      Τελείωσα το σεντονάκι μου, έχει καλο καιρό έξω, να το απλώσω; 😉

      Αρέσει σε 3 άτομα

      • Δεν σε φοβάμαι! δε σε κόβω για αυτοκτονικό άτομο, μόνο για κομμάτι μαζοχιστικούλι) χιχιχιχι! 😉
        Το άλλο δράμα μου, το διάβασες στου Χάρη, πως εκτός του καφέ που δεν μου αρέσει, έχω πάψει να διαβάζω βιβλία από το 1984; ;-P
        ΑΦιλάκιαααααααααααααααα χαμογελαστά και αγαπησιάρικα! ❤

        Αρέσει σε 2 άτομα

      • Διάπλαση των Παίδων! Πω πω τι μου θύμισες! Όταν ήμουν δημοτικό, επανακυκλοφόρησαν κάποια τεύχη της μέσω της κυριακάτικης Καθημερινής… Καθόμασταν, λοιπόν, όλο το φάμιλι μετά το κυριακάτικο γεύμα και διαβάζε ο μπαμπάς. Πόσο υπέροχα ήταν! Τότε σκεφτόμουν, ότι θα ήθελα να ζούσα σε αυτή την εποχή. Ακόμα θυμάμαι ιστορίες των παιδιών που απαντούσαν στους διαγωνισμούς.
        Όσο για το βιβλίο, αργά ή γρήγορα θα το διαβάσω και θα εκφέρω άποψη. Αν και είμαι σίγουρη πως θα μ’αρέσει. 😉

        Αρέσει σε 1 άτομο

    • Πάντα…μεταξύ μας, χαχαχα!
      Έχω ήδη διαβάσει τις απαντήσεις σου και ενθουσιάστηκα-δεδομένου μάλιστα ότι κ η Παναγιώτα (cocooning cat) μιλα για τον Νταλ μπαίνει στη λίστα α-με-σα ο συγγραφέας και το συντομότερο δυνατόν θα έρθω και στην εν λόγω ανάρτηση στο σπιτικό σου να σχολιάσω εκτενώς !(θα πέσει «μπουγαδα» χιχιχι) 😉

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Αυτό το παιχνίδι, ας το πούμε έτσι, έχει πολύ πολύ ενδιαφέρον, είναι σαν να λέει:
    Πες μου τι διαβάζεις να σου πω ποιος είσαι! 😉
    Με αυτή την έννοια έμαθα και άλλα για σένα Κατερίνα μου που δεν μου είχες αποκαλύψει ακόμα! χαχαχα! 🙂
    Τώρα πάω στο σπιτικό του Χάρη, να καταθέσω το δικό μου «κατιτίς» σχετικά μ’ αυτό το καφέ-παιχνιδοερωτηματολόγιο! 😛

    ΑΦιλάκια με όλη μου την αγάπη! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ελπίζω καλα πράγματα να έμαθες πέρα απο το γεγονός ότι μάλλον, Χμ, παλιμπαιδίζω ολίγον καθώς με κόβω; Χαχαχαχαχα
    Καλα ε, ήμουν σίίίίγουρη ότι για το tag σου θα έλεγες πως….»καλε εγω…δεν πίνω καφε…» (Χμ, για σένα θα φτιάξουμε ένα tag για βιβλία, Κρισναμούρτι φρουτα και…ρυζογκοφρέτες!!)(είδες τη μνήμη έχω;;χιχιχιχιχι ) Αφιλακια καρδιάς, μαγισσούλι μου!<3
    (άσχετο, αυτο το "αυτοκτονούμε;" θα το κανω κάδρο, να το διαβάζω κάθε μέρα…):)

    Μου αρέσει!

  4. Κατερίνα μου δεν ήξερα πως αλλιώς να σε ενημερώσω…. έτσι εντελώς ξαφνικά μου έκοψαν το δικαίωμα να αναρτώ γιατί λέει παραβίασα τους όρους τους… έχασα όλες μου τις αναρτήσεις και τα σχόλια και ενώ τους έστειλά 3 μέιλ να μου εξηγήσουν τι έκανα δεν έχω λάβει καμία απάντηση….

    Σε ευχαριστώ πάντως για τη συνοδοιπορία και εύχομαι αν δεν βρω άκρη με τούτο το ιστολόγιο να τα ξαναπούμε στο καινούργιο που θα στήσω ξανά……

    Καλό βράδυ και πάλι σε ευχαριστώ για όλα!!!!

    Μου αρέσει!

    • Εφακι μου, τώρα είδα το μηνυμά σου! Λυπάμαι πολυ! Μήπως είχε να κάνει με το γεγονός ενδεχομένως ότι μετέφερες κάποια δεδομένα απο ένα ιστολόγιο σε άλλο;διαφορετικών παρόχων εννοώ.Μην απογοητεύεσαι! Περίμενε να δεις αν θα σου απαντήσουν, αλλιώς ξεκινά ένα καινούργιο ιστολόγιο σε άλλον πάροχο, τι να κάνουμε! Η ζωή μας θέλει πάντα νέα ξεκινήματα, μην στεναχωριέσαι!! Εννοείται ότι αμέσως θα σε «ακολουθήσω» (κάνω follow) στο καινούργιο σου σπιτικό! Δες το ως μια ευκαιρία για ανανέωση, τι λες κ σύ;ίσως ένα ιστολόγιο με διαφορετικό περιεχόμενο, όπου εκτός απο αναδημοσιεύσεις θα βρίσκουν χώρο κ προσωπικές σου σκέψεις κ εμπειρίες; Περιμένω καλή μου φίλη, σίγουρα το νέο σου σπιτικό θα ειναι τόσο αξιόλογο κ όμορφο όσο κ τα προηγούμενα! Φιλιά θετική ενέργειας κ δημιουργικότητας σου στέλνω κ εύχομαι σύντομα να έχω νέα σου! 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Αγαπημένη μου Παραμυθένια 🙂
    Δεν έχω διαβάσει κανένα από τα βιβλία σου εκτός μόνο από τα »τρία μικρά λυκάκια» του Τριβιζά, που θα ομολογήσω πως εμένα με εντυπωσίασαν αρκετά! και τον μικρό »Όλιβερ Τουίστ» που ήταν για μένα το δεύτερο βιβλίο που μπήκε στην βιβλιοθήκη μου, όταν μου το έφερε ως δώρο ο μπαμπάς, από τις εκδόσεις «Παπαδόπουλος»-αν δεν κάνω λάθος- ειδικά διασκευασμένο για παιδιά.

    Είναι αλήθεια ότι μπορείς να καταλάβεις πολλά για κάποιον περιδιαβαίνοντας μόνο στα ράφια της βιβλιοθήκης του! 🙂 Και οι δικές σου επιλογές, δείχνουν πόσο ευαίσθητη, συναισθηματική, τρυφερή και πολυδιάστατη είσαι! 🙂

    Καλό βραδάκι σου εύχομαι και να έχουμε μια όμορφη εβδομάδα από αύριο με καλές αναγνώσεις! 😉
    Φιλάκια πολλά ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Καλώς τη γλυκιά μας μαγική φωνούλα, που μου λείπει όταν «χάνεται» απο το σπιτικό της και τα σχόλια στα άλλα ιστολόγια ;).(δεν δικαιούμαι όμως να παραπονιέμαι, κ γω αφήνω το σπιτικό μου να αραχνιάζει, που λέει κ η μαγισσουλα). 😉 σε ευχαριστώ ειλικρινά για τα τρυφερά σου λόγια γλυκό μου κορίτσι, κ εύχομαι μια όμορφη, καλή βδομάδα από αύριο! Φιλάκια πολλά!! 😍😍

    Αρέσει σε 1 άτομο

  7. Αχ τι μου θυμισες! Τα τρία μικρά λυκάκια μου το είχε πάρει ο μπαμπάς μου από ένα βιβλιοπωλειο στη Θεσσαλονίκη όταν ήμουν μικρή.
    Ωραίο βιβλιαράκι είναι και η κότα με τα χρυσά αυγά.
    Αυτόν τον καιρό διαβάζω το Μουσείο της Αθωότητας. Αλλά ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία κλασσικό βέβαια είναι το Άρωμα. Το είχα διαβάσει στο γυμνάσιο. Υπέροχο.

    Φιλιά πολλά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  8. Κατινάκι συγγνώμη για το καθυστερημένο της απάντησης, αλλά… είμαι χωρίς «νορμαλ» υπολογιστή εδώ και καιρό και έχω λίγο χάσει τα αυγά και τα πασχάλια… 😉
    Το Μουσείο της Αθωότητας και το Αρωμα δεν τα γνωρίζω, οπότε μπαίνουν προς αναζήτηση, αφού τα προτείνεις!! Σε ευχαριστώ για τις προτάσεις σου, φιλάκια πολλά!

    Μου αρέσει!

      • Έχω σκεφτεί κάτι αλλά δεν το έχω ολοκληρωμένο ακόμα στο μυαλό μου. Αχ, μήπως έχεις χρόνο να το συζητήσουμε κάποια στιγμή; Γιατί θα ήθελα τη γνώμη ενός συγγραφέα για κάποιες ερωτήσεις που θέλω να βάλω. Αν ναι στείλε μου mail στο siggrafikitrela@gmail.com να τα πούμε (έψαχνα ένα mail επικοινωνίας στο blog σου και δεν έβρισκα!! 😛 )

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s