Διήγημα των 20′ – Nο. 2 (σχήματα λόγου/κοινοτοπίες)

lygaria«Λυγαριά, λυγαριά, εσένα έχω στη καρδιά»

Για χρόνια του έψηνε το ψάρι στα χείλη, του έβγαζε το λάδι καθημερινά, τα φώτα του άλλαζε, αλλά εκείνος εκεί, το χαβά του. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Οι φίλοι του έλεγαν πως η τρέλα δεν πάει στα βουνά, βρήκε τον Αναστάση. Άλλοι πάλι υποστήριζαν πως κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι, τόσο ταιριαστοί ήταν. Στο κάτω κάτω της γραφής, τι ρόλο έπεφτε στον καθένα; Χέστηκε η φοράδα στ’αλώνι τι έκαναν στη ζωή τους, αν δεν ταιριάζανε δεν θα συμπεθεριάζανε.

Κυλούσαν τα χρόνια και το κουτσομπολιό για τον αταίριαστο αυτό γάμο του Αναστάση και της Μαρίνας γίνηκε ιστορία χτεσινή, περσινά ξινά σταφύλια που λένε. Το νέο πια ήταν άλλο, σταφύλι ώριμο και ζουμερό, μπουμπούκι άκοπο και σαν τα κρύα τα νερά, η νεοδιορισθείσα δασκάλα του χωριού, η Λυγαριά με το όνομα και τη χάρη. Χρόνια και ζαμάνια είχε να εμφανιστεί τόσο όμορφο κορίτσι στο χωριό κι ενώ ήταν Αθηναία και κανείς δεν ήξερε πραγματικά τι καπνό φουμάρει, γινόταν το μάλλε βράσε στο χωριό και τα αντρόγυνα τσακώνονταν σαν το σκύλο και τη γάτα, οι γυναίκες ζήλευαν και οι άντρες το έπαιζαν πολλά βαρείς, τσάμπα μάγκες όμως οι άμοιροι στην προσπάθειά τους να εντυπωσιάσουν το κορίτσι το λυγερό…Και τούτη η σουσουράδα, πως το ΄παθε και από όλους τον χοντρό τον Αναστάση, το σπυριάρη και τον παντρεμένο διάλεξε, τρία πουλάκια κάθονται. Ο άμοιρος…λαχείο την έκανε, κάγκελο έμεινε σαν εκείνη έκανε την επιλογή της, αλλά δεν ήξερε πως η κοπελιά δεν ήταν το ένα το καλό, αλλά μάρκα μ’έκαψες και πως τον εκμεταλλευόταν…

Γρήγορα το νέο γνωστό έγινε, το ‘μαθε κι η κουτσή Μαρία. Η Μαρίνα τα έκανε όλα φύλλο και φτερό από τα νεύρα της στο σπίτι, φώναζε πως πήρε ο κώλος του αέρα και γινόντουσαν συνέχεια μαλλιά κουβάρια…Τόσον καιρό, υποστήριζε, φάγαμε ψωμί κι αλάτι κ κείνος που το ‘παιζε τίμιος, αχ δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτεις, με την δασκάλα κατέληξε!!!

Ήθελε να του κάνει τα μούτρα κρέας. Και κείνος, λάδι στη ψωτιά έριχνε σαν παρφουμαριζόταν και την έκανε για το…καφενείο, όπως έλεγε. Κολοκύθια τούμπανα!!

Τον έπιασε κάποια στιγμή στα πράσα μαζί της…Και πέρα από το λάδι…του φαγε και τις ελιές, ότι χωραφάκια είχε και δεν είχε…και προχώρησε η Μαρίνα, με τη Λυγαριά την ερωμένη της, χεράκι χεράκι στο ηλιοβασίλεμα πίσω στην Αθήνα, πιο πλούσιες πια και οι δυο και ερωτευμένες… Πιασ’ το αυγό και κούρευ’ το πως γνωρίστηκαν και τι απέγινε ο Αναστάσης…Σιγά τον πολυέλαιο θα μου πεις, χιλιοειπωμένη ιστορία…

Ο Αναστάσης όμως, είπε την τελευταία του λέξη;

Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά… 🙂 🙂

Vitex_agnus-castus_2a

ΥΓ1: Εννοείται πως οι φράσεις που είναι στο κείμενο με μπλε χρώμα, είναι και αυτές που μας δόθηκαν και έπρεπε να ενσωματωθούν οι περισσότερες αν όχι όλες (!!) στο 20 λεπτο γράψιμο. Τι φράσεις αυτές πρώτα τις είχαμε προτείνει/συζητήσει στο μάθημα ομαδικά και εν συνεχεία σημειώσει στα τετράδιά μας για να έχουμε όλοι τις ίδιες…

ΥΓ2: Νομίζω πως η συγγραφή του συγκεκριμένου κειμένου, και δεδομένου των φράσεων που έπρεπε να ενσωματώσει, είναι από αυτές που με διασκέδασαν περισσότερο! (και όχι μόλις μου ήρθε η κεντρική ιδέα, εντός ολίγων λεπτών, μπορώ να πως πως δεν αγχώθηκα καθόλου!) 🙂

Advertisements

13 thoughts on “Διήγημα των 20′ – Nο. 2 (σχήματα λόγου/κοινοτοπίες)

  1. Ανατρεπτικό το φινάλε, χαχαχα! Σκέφτομαι τι θα έκανα αν έπρεπε να χρησιμοποιήσω αυτές τις φράσεις σε μια ιστορία, όπως και στην προηγούμενη που ανήρτησες και παθαίνω κοκομπλόκο. Αλλά, νομίζω ότι είναι τρομερό «streching» μυαλού κάτι τέτοιο.
    Για άλλη μια φορά εξαιρετική Κατερίνα! Επειδή, διάβασα τι έγραψες και στη νέα σου ενότητα, θεωρώ οτί είναι μια περίοδος κορεσμού που θα περάσει. Έχεις τρομερό υλικό και δύναμη μες το κεφάλι σου, που απλά ξαποσταίνει λίγο. Είμαι σίγουρη ότι όταν ξυπνήσει θα τραβήξει ξανά προς τη δόξα!!!😊

    Αρέσει σε 3 άτομα

  2. Το φινάλε χιχιχι «εξαναγκάστηκε» σε ανατρεπτικό λόγω χρόνου (μου ειχε τελειώσει…) οποτε κ δεν ήθελα να το αφήσω μισό, αλλα να εχει ενα closure…
    Παναγιωτάκι μου δεν μπορείς να φανταστείς με την συγκεκριμένη άσκηση τι γέλιο έπεσε στη τάξη, τι κείμενα πονηρά η μη γράφτηκαν, τι ανατροπές, χαχαχα! 😁😁
    Σας ευχαριστω για τα υποστηρικτικά λογια σχετικά με το γράψιμο μου και τι μπορώ (ακόμα) να γράψω. Με συγκινείτε ολοι σας, με «ανεβάζετε», σε μια περίοδο που όπως είπα είμαι «κάπως». (Όπως φαντάζομαι κ πολλοί απο μας λόγω των εξελίξεων η προσωπικών θεμάτων). Η μπλογκογειτονια μας λοιπον κ η ανταλλαγή σχολίων στα μπλογκς της παρέας μας ειναι για μενα το φάρμακακι μου κ η παρεούλα μου (πέρα απο τους «κανονικούς» φίλους…). Φιλάκια πολλα!! 😘😘

    Αρέσει σε 2 άτομα

  3. Βρεεεε Ονειρέενιααα!!! Χαχαχαχαχα το πόσο γέλασααα από μέσα μουυ για να μην ξυπνήσω και κανέναν :ΡΡ Καλά, μιλάμε για φοβερό μυαλουδάκκι και φαντασία έτσι!? 😀 Είσαι απίστευτη! 🙂 Αυτό το ποστ αποδεικνύει πολλά για σένα: το χιούμορ σου, την εξυπνάδα σου, το πόσο γρήγορα μπορείς να σκεφτείς και να δράσεις, κλπ κλπ..!! Πολύ καλή άσκηση! Πραγματικά αξιολατρευτη και δροσερή προσπάθεια!

    Συνέχισε να γράφεις ό,τι θέλεις να εκφράσεις! 🙂
    Ααααχχχ και μου έλειψε να περνάω κι από εδώω! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Καλώς το μου, με τα καλα του σχόλια!!😘
    Σε ενα αλλο ποστ μου που σου απαντούσα μολις, έλεγα κ γω ποσο μου έλειψε που κ συ χάθηκες απο τη μπλογκογειτονια, βλέπεις αν και μικρούλι, εισαι απο τις πιο τρυφερές αλλα κ πολύ γερές πένες που έχω γνωρίσει εδω μέσα κ η απουσία σου παντα αφήνει πισω της κενό!!
    Σε ευχαριστω Αλεξανδρουλι μου για τα ομορφα λογια σου, μου δίνουν έναυσμα κ κίνητρο να συνεχίσω να γράφω, μου αρέσει που εχουμε μαζευτεί πολλοί εδω σε αυτη τη γειτονιά που αγαπάμε τη δημιουργική γραφή κ που ο καθένας εχει το μοναδικό, προσωπικό του ύφος!! (Α! Και δεν ήξερα οτι μπορω να γράψω κωμικά μεχρι που μου έβαλαν τούτη την άσκηση. Το σεμινάριο κοντά στον Αλεξάκη ηταν πραγματική εμπειρία!!) φιλακιααααααα πολλάά!!❤️❤️

    Μου αρέσει!

    • Καλέ, νάμαι κι εγώ «σαν τα χιόνια»… που είμουνα και έχασα αυτό το εκπληκτικό κομμάτι γραφής που σπινθηροβολάει χιούμορ; χαχαχα! 😛
      Τώρα, γιατί αυτή τη φορά (σήμερα μόνο) το σχόλιο της Αλεξάνδρας στα mail μου, μ΄έφερε εδώ, το πνεύμα του διαδικτύου μόνο ξέρει… αλλιώς η wordpress πάλι με αγνόησε!!! 😎

      ΑΦιλάκια με πολλά πολλά μπράβοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο! 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Σε ευχαριστω βρε μαγισσούλι μου!!! Η αλήθεια ειναι οτι οταν παρακολουθεί κανεις πολλα μπλογκς και εχει κ ενα σωρό υποχρεώσεις, σίγουρα θα του ξεφύγουν κάποιες αναρτήσεις, εμενα φέρι πειν, μου «ξεφεύγουν» μάλλον συχνά!σε ευχαριστω πολυ κ πάλι για τη ψήφο εμπιστοσύνης (μακρυά απο άλλες ψήφους αααααα). Αφιλακια πολλα κ τρυφερά!😘😘

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s