Μουσικές καρέκλες

image

‘Όταν ήμουν μικρή, παίζαμε στα πάρτυ ένα παιχνίδι που λεγόταν μουσικές καρέκλες. Θεωρούσα ότι αφορούσε μόνο τα παιδιά, αλλά μάλλον έκανα λάθος. Μπορούσαν να πάρουν μέρος πολλοί παίχτες, αγόρια ή κορίτσια. Μέτραγες πόσοι συμμετείχαν και έστηνες τις αντίστοιχες αριθμητικά καρέκλες μείον μια, σε σχέση με τον αριθμό των παιχτών, όταν θα ξεκινούσε το παιχνίδι. Έπειτα τις έστηνες σ ‘ενα σχήμα που έμοιαζε με κύκλο η έλλειψη, την μια κοντά στην άλλη, ή τη μια απέναντι από την άλλη. Στη συνέχεια ξεκινούσε το παιχνίδι βάζοντας μουσική και τους παίχτες στο άκουσμα αυτής να γυρνούν γύρω από τις καρέκλες. Ξάφνου, η μουσική σταματούσε και οι παίχτες έπρεπε να κάτσουν γρήγορα γρήγορα κοντά στη καρέκλα στην οποία βρίσκονταν, καθώς αυτός που θα περίσσευε, θα έβγαινε από το παιχνίδι, ως χαμένος. Η μουσική ξανάρχιζε, σταματούσε και φτου κι απ´την αρχή, έτσι το παιχνίδι επαναλαμβάνονταν αφαιρώντας κάθε φορά και μια καρέκλα, ώστε να περισσεύει πάντα ένας παίχτης. Μέχρι που απέμεναν δυο παίκτες και μια καρέκλα και στο τέλος βέβαια ο νικητής.

Αυτό που πάντα με απογοήτευε σε τούτο το παιχνίδι, ήταν αφενός οι σπρωξιές για να προλάβεις να κάτσεις μην κάτσει ο διπλανός σου πριν από σένα, καθώς και ότι ενώ ακούγονταν όμορφα  τραγούδια, κανείς δεν έδινε τελικά προσοχή σε αυτό που πραγματικά άξιζε. Τη μουσική και την παρέα.

Αν με ρωτάτε τώρα πως το…μνημόνευσα αυτό, θα σας πω ότι ξάφνου άρχισα να βλέπω πάλι μπροστά μου ελλείψεις. Και κύκλους. Και καρέκλεςΔίπλα τάχα μου, ή απέναντι τη μια από την άλλη. Και κανέναν μα κανέναν να μην ενδιαφέρεται για αυτό που πραγματικά αξίζει:

Τη μουσική της πατρίδας -που χάνεται- και της (πολιτικής) παρέας (ανεξαρτήτως χρώματος) σε μια πορεία αλληλεγγύης.

Απλά, ανοίξτε τις ειδήσεις και θα έρθετε στα λόγια μου.

Τους βαρέθηκα.

Advertisements

18 thoughts on “Μουσικές καρέκλες

    • Εγώ βλέπεις άνοιξα γιατι είπα να ενημερωθώ, μην γίνονται οοοοολα ερήμην μου…(εδω γελάμε). Μα πραγματικα ομως συνειδητά ολοι τους υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, κ αυτο ειναι που με βγάζει απο τα ρούχα μου!! Εσυ κοριτσι μου στα μαθήματα κ το βιβλιο σου, άσε το χαζοκούτι κλειστό!φιλακια πολλα κ καλη έμπνευση!!😘😊

      Αρέσει σε 2 άτομα

      • Το πιστεύεις ότι πλέον ενημερώνομαι μόνο από το facebook και το twitter; Αν ανοίξω ειδήσεις θα είναι μόνο για να δω τί «φούμαρα» μας πουλάνε αυτό τον καιρό. Θα πάρουμε master στη μελέτη της κοροιδίας με όλα αυτά που βλέπουμε. Εσύ πώς τα περνάς;; Ξεκίνησες να γράφεις τίποτα;; Εγώ πριν λίγο επέστρεψα από διακοπές και ακόμα προσπαθώ να μαζέψω τα μυαλά μου! 🙂

        Μου αρέσει!

      • Είμαι σε μια περίεργη φάση αναπροσδιορισμού κ εσωτερικής αναζήτησης (εν όψει και της αρχής της νέας «ακαδημαϊκής» χρονιάς) με αλλα λογια έχω τις κλειστές μου, κ ετσι δεν έχω γράψει τιποτα καινουργιο, Μαριαννα μου.Αύριο να φανταστεις φεύγω για μερικές μερες Σχοινουσσα (τελευταίες μερες διακοπών, απο βδομάδα τα κεφάλια μέσα) κ φαντάσου δεν έχω καμία όρεξη καν να παω! 😔😎

        Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ξέρεις τι; Αισθάνομαι οτι παραμένω στάσιμη (εννοειται οτι σε αυτο παίζουν ρόλο και η πολιτικό οικονομικές καταστάσεις) ή οτι παω βήματα πισω, ενω έχω τεράστια αναγκη να παω ΜΠΡΟΣΤΑ…φανταζομαι αυτο ισχύει για τους περισσότερους απο μας, ιδιαίτερα αυτούς που θέλουν να εργαστούν, να δημιουργήσουν, να ζήσουν σε ενα περιβάλλον συνεννόησης, ανάπτυξης και αλληλεγγύης…Μετα βλέπω τους Σύριους, λαο με ανάπτυξη, μόρφωση και ιστορικό παρελθόν να συνωστίζεται στα νησιά μας ετσι, και ντρέπομαι για τις σκέψεις μου… Σίγουρα πλέον το μεταναστευτικό και οι οικονομικές κρίσεις που θα σκάνε απο δω και απο κει, ως παρενέργεια του κακού καπιταλισμού, θα ειναι η πραγματικότητα μας τα επόμενα χρονια…Για αυτο κοριτσάκι, ας γυρίσουμε στα γραπτά μας για ψυχοθεραπεία…😁Μου λείπει πολυ -περιμένω ποστακι σου!! Φιλακια!😊

      Αρέσει σε 1 άτομο

  1. Ωχ! Κατερίνα με αυτή την πολύ έξυπνη ανάρτηση άγγιξες το ευαίσθητο μου σημείο! (ακολουθεί σεντόνι)!!! 😀
    Ο σύζυγος ξεκινάει ν’ ακούει ειδήσεις από τις 2 το μεσημέρι (Μega) , στις 3 (Ερτ) και όταν είναι έξω, όπου του «κάτσει», πχ στο αυτοκίνητο ανά μισή ώρα (Σκάι) και βλέπεις μένουμε σ’ ένα απομακρυσμένο βουνό που και για ένα λεμόνι πρέπει να πάρεις αυτοκίνητο και να οδηγήσεις πάνω από μισή ώρα… και που θα πάει… πάλι ειδήσεις θ΄ ακούσεις… μετά όταν γυρίσουμε συνεχίζει, στις 8 (ΑΝΤ) στις 9 ( Σκάι) και στις 10 (ΕΡΤ)!!! 😦 😦 😦
    Η αφεντιά μου, μήνες τώρα δεν ανοίγω την TV και τις ώρες που ακούει τα ίδια και τα ίδια εκατό φορές, δεν λέω κουβέντα (!) και είτε διαβάζω τους φίλους μου στα blogs τους ή μπλογκάρω ή εξαφανίζομαι διακριτικά και κάνω ότι τεσπα γουστάρω! 😎
    Πάντως Κατερίνα μου, πολύ έξυπνος ο συσχετισμός του παιχνιδιού της καρέκλας με την πολιτική! 😉
    Σήμερα το πρωί, δεν κρατήθηκα και «του» είπα:
    Εσύ που ενημερώνεσαι «τόσο καλά» (γιατί βλέπεις εγώ ενημερώνομαι μόνο από κάτι «περίεργα» στο internet!) μπορείς να μου πεις, εκτός από εκλογές, τους μετανάστες, την Ζωούλα, τον Λαφαζάνη, ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΟΣΜΟ??? 😛
    Βαρέθηκα πια, δεν είμαστε ΠΙΑ το κέντρο του κόσμου, είμασταν κάποτε στην Αρχαιότητα!!! 😛

    ΑΦιλάκια δροσερά και ήσυχα σήμερα απ΄ το βουνό μου (είναι στην Αθήνα)! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Χαχαχαχα, βρε μαγισσουλα με έκανες κ γέλασα, και δεν είμαι κ στα χάι μου τούτες τις μερες…εμένα πάλι ο σύντροφος συνδυάζει το φαγητό με τις ειδήσεις (το βραδινό τις καθημερινές ) (και μεσημεριανό βραδινό το ΣΚ) κ ετσι πολλές φορες θέλοντας να του κανω παρέα συντρώγοντας, μένω με το πιρούνι στο χέρι με τις αποτρόπαιες εικόνες καθε είδους (ειχα γράψει κ ποστ για την εικονολατρεία των ειδήσεων). Παω τωρα να περάσω απο το σπιτικο σου…
      Καλα το βιντεο σου, που κοντεύει να χρονίσει, επειδη τον περιμένω να το δούμε μαζι κ όλο βλεπει ειδησεις κ μετα πέφτει για ύπνο- ξεκίνησα να το βλέπω μόνη μου (είδα το μισό) (μου υπέρ-τόνισε τα «ψυχολογικό-αναζητικά»μου που ετσι κι αλλιως έχω τούτη την περίοδο καθως ειναι εξαιρετικό κ φιλοσοφικό) και μολις το τελειώσω θα εχεις ενημέρωση ηλεκτρονική…βεβαια μετα τη Σχοινουσσα γιατι εκει δεν πιάνει τιποτα που θα είμαι, κ γω είμαι περίεργη, στις διακοπες χάνω και καθε σχέση κ με το κινητό μου…Πολλα Αφιλακια κ υπομονή με τους ειδησο-μαραθωνίους του Παραμυθά μας, χαχαχα! ❤️❤️

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ονειρένια,

    Πρώτον, μου θύμισες τα γλυκά μου χρόνια που παίζαμε κι εμείς τις μουσικές καρέκλες! Μου θύμισες πόσο χαρούμενη ήμουν, ακριβώς στερεωμένη στην στιγμή, όπως κάθε παιδική ψυχή 🙂 …

    Δεύτερον, τώρα που »βλέπω» πάλι το παιχνίδι από μια μακρύτερη σκοπιά, όπως κάθε… »ενήλικη(;)» ψυχή, νιώθω πως ο πρώτος σκοπός του παιχνιδιού είναι να βγει ο νικητής και το να ψυχαγωγηθεί αυτός που συμμετέχει δυστυχώς έπεται. Από μικρούλα θυμάμαι, ότι οι »νικητές» έχαιραν ειδικής μεταχείρησης κατα κάποιον τρόπο κι ο στόχος ήταν να μοιάσει κανείς εξατομικευμένα σε αυτούς(και τι πάει αλήθεια να πει νικητής?). Δεν νομίζω ότι με δυσαρεστησε ποτέ αυτό το παιχνίδι τότε, ή ότι σκέφτηκα κάτι παρόμοιο προφανώς! Αλλά σήμερα, έχω αυτήν την αίσθηση.

    Προσπαθώντας ο καθένας μας να ακολουθήσουμε τυφλά τους κανόνες του »παιχνιδιού» χάσαμε μαζί με τόσα άααλλα (αίσθημα συλλογικότητας κλπ κλπ)….. ίσως και αυτά που πραγματικά θέλουμε να είμαστε και να κάνουμε! ….

    Ο συσχετισμός σου ήταν πολύ έξυπνος 😀 !!

    Όσο για τις ειδήσεις, αυτό είναι το κωμικό κομμάτι της υπόθεσης, κωμικοτραγικό μάλλον!! Δεν βλέπω πια, θαρρώ πως όλοι έχουμε φτάσει σε σημείο κορεσμού, έχουμε εκπαιδευτεί τέλεια στο να αναγνωρίζουμε τα φούμαρα και τις πονηριές(το καλό είναι ότι πιθανόν οξύνουμε και την κριτική μας σκέψη), και πολλοί από αυτούς που βλέπουν ελπίζω απλά να μην έχουν φτασει σε τέτοιο σημείο αποβλάκωσης, ώστε να το κανουν άκριτα κι απλά από συνήθεια!

    Αυτό το χαζοκούτι έχει μια πολύ διαβολική πλευρά κι εγώ είμαι καλύτερα μακριά τουυ!!

    Εύχομαι να είσαι καλά και να περνάς τέλειαα!! Συνέχισε κι εσύ να γράφεις εε;;!!! ❤ 🙂 😉

    Αρέσει σε 2 άτομα

  3. Πω πω, δε θα το σκεφτόμουν ποτέ αυτό αλλά έχεις τόσο δίκιο! Και πόσο για γέλια και για κλάματα είμαστε τώρα που το κάνω εικόνα όλα αυτό που ζούμε. Καλά λέει και η μαγισσούλα Άιναφετς από το κοντινό βουνό της. Κι εγώ μένω μακριά από την ενημέρωση, όσο γίνεται, ζω στο δικό μου μαγικό βουνό και ενημερώνομαι κυρίως από το Ίντερνετ. Ούτε καν από φίλους.
    Σχετικό άσχετο. Έπεσε στα χέρια μου μια πιο παλιά Athens Voice, και διάβασα το εξής συγκλονιστικό άρθρο: Τι συνέβαινε στον κόσμο όσο εμείς ασχολούμασταν με τα eurogroups και το δημοψήφισμα. Με δυο λόγια, είμαστε χαμένοι στον (μικρό)κοσμό μας και νομίζουμε ότι είμαστε ο ομφαλός της γης.

    Σας φιλώ κορίτσια
    Ελενη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Αρέσει σε 2 άτομα

  4. Δεν θα μπορούσες να το θέσεις καλυτερα Ελενακι! Η Παλμυρα καταστρέφεται, οι Αφγανοί Σύριοι κλπ οργώνουν τον κόσμο, η Κίνα κινδυνεύει να μας φέρει νέο οικονομικό τσουνάμι, αλλα εμείς το χαβά μας, στο χώρο του εκλέγεσθαι κ της εξουσίας μια ακ´ομη φορα μέσα στη χρονια …θα πάρω κ γω τα βουνά, αμάν με κάνατε κ ζήλεψα! Φιλάκια σε όλους! 😁😁😁

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s