Tag Archive | μητρότητα

Ένας Αληθινός Πρίγκιπας

dia-mundial-del-medio-ambiente-mucho-por-hacer

Έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω. Ένα χρόνο από ότι βλέπω από παλιά ανάρτηση. Και πριν από τούτη και πάλι πήγε χρόνος πολύς.

Ένα μωρό δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Ένα μωρό ΔΕΝ θα έπρεπε να είναι εύκολη υπόθεση.

Το να πλάθεις με την συμμετοχή σου σωματικά αλλά κυρίως ψυχικά έναν καινούργιο άνθρωπο σημαίνει προσπάθεια, παραμέριση προσωπικών αναγκών και επιθυμιών, απώλεια χρόνου και κυρίως εγωισμού.

Αλλά είναι και το μεγαλύτερο ΔΩΡΟ που μπορείς να αδράξεις σε τούτη τη Γη.

Είμαι λοιπόν πολύ κουρασμένη για να ξεδιπλώσω παρθένες σκέψεις, οπότε θα δανειστώ και θα αναρτήσω κάτι από τον …φούρνο. Τα έτοιμα.

Σήμερα Κυριακή, και 1,5 χρόνο μετά την βάφτιση της μικρούλας μου, κατάφερα επιτέλους να ολοκληρώσω ένα χειροποίητο άλμπουμ με φωτογραφίες από το μυστήριο για την κουμπάρα μου. Στην πρώτη σελίδα, μια αφιέρωση, ένα απόσπασμα από τον «Μικρό Πρίγκιπα» του Εξυμπερύ. Το οποίο και αναρτώ εδώ, μια και είναι ένα από τα αγαπημένα μου. Δεν έχω μιλήσει ποτέ για τον Μικρό Πρίγκιπα στο ιστολόγιό μου, δεν χρειάζεται συστάσεις άλλωστε, το πιο σημαντικό είναι πως είναι ένας αληθινός πρίγκιπας, από αυτούς που μιλούν λίγο αλλά λένε πολλά, και χρησιμοποιούν την καρδιά τους για να κοιτάνε και όχι απλά να βλέπουν. Ένας πρίγκιπας που ποτέ δεν θα γίνει Βάτραχος…

images (4)

 

Τότε λοιπόν εμφανίστηκε η αλεπού:

-Καλημέρα, είπε η αλεπού.
-Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας και στράφηκε, μα δεν είδε τίποτα.
-Εδώ είμαι, είπε μια φωνή, κάτω από τη μηλιά…
-Ποια είσαι; είπε ο μικρός πρίγκιπας. Είσαι πολύ όμορφη…
-Έλα να παίξεις μαζί μου, της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. Είμαι τόσο λυπημένος…
-Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού. Δεν είμαι εξημερωμένη.
-Α, συγγνώμη, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Όμως μετά από σκέψη, πρόσθεσε:

-Τι πάει να πει «εξημερώνω;»
-Εσύ δεν είσαι από εδώ, είπε η αλεπού, τι γυρεύεις;
-Γυρεύω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι πάει να πει «εξημερώνω;»
-Οι άνθρωποι, είπε η αλεπού, έχουν τουφέκια και κυνηγούνε. Μεγάλος μπελάς! Ανατρέφουν όμως και κότες. Αυτό είναι το μόνο τους όφελος. Κότες γυρεύεις;
-Όχι, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Γυρεύω φίλους. Τι πάει να πει «εξημερώνω;»
-Είναι κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό, είπε η αλεπού. Σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς…».
-Δημιουργώ δεσμούς;
-Βεβαία, είπε η αλεπού. Για μένα, ακόμα δεν είσαι παρά ένα αγοράκι ολόιδιο με άλλα εκατό χιλιάδες αγοράκια. Και δε σε χρειάζομαι. Και ούτε εσύ με χρειάζεσαι. Για σένα δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες αλεπούδες. Αν όμως μ’ εξημερώσεις, θα χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο. Θα είσαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα είμαι για σένα μοναδική στον κόσμο…
-Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Ξέρω ένα λουλούδι… νομίζω πως μ’ εξημέρωσε…

Εύχομαι και σε μας τους υπόλοιπους καλό μας ‘ ξημέρωμα…

Εμένα προσωπικά ήρθε σε τούτο τον κόσμο και με εξημέρωσε το μωράκι μου…Και τι όμορφο! Συνεχίζει να το κάνει κάθε μέρα! 🙂 😉

 

 

 

 

Advertisements

Όνειρα μητρικής νυκτός…

 

baby2

Kαι όταν λέμε νυκτός, το εννοούμε. Δεν ήξερα που πήγαινα, όταν ξεκινούσα εκείνο το ταξίδι πέρυσι, από τότε που η περσινή χρονιά και ο Άγιος είχαν σταθεί μαζί μου πραγματικά γενναιόδωροι..

Θαρρούσα πως η μητρότητα ξεκινάει στην εγκυμοσύνη. Στο άγχος των πρώτων και μεταγενέστερων εξετάσεων, ιδιαίτερα στη μεγαλούτσικη ηλικία πια που είμαι (να θυμηθώ να αλλάξω το about μου, πριν δυο μήνες σαράντάρισα, ααα). Νόμιζα πως ο φόρος για να γίνω μάνα περιορίστηκε στην υπερ-έμεση κύησης που μου έχασε σε 2 μόλις μήνες 14 ολόκληρα κιλά, ή στις 10 ώρες αγωνίας του φυσικού τοκετού… Χιχιχιχι, το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;;

Όσοι από εσάς είστε μανούλες ή και πατεράδες, θα ξέρετε ήδη πως η μητρότητα ξεκινάει ουσιαστικά μετά την εγκυμοσύνη. Αυτό το μεγαλείο της αγάπης, συνυφασμένο με την απίστευτη κούραση, αυτή η η αδιαπραγμάτευτη διάθεση για αυτοθυσία, με την ακλόνητη (;) προσπάθεια να διατηρήσεις αυτό που ήσουν ως προσωπικότητα, ήσασταν ως ζευγάρι, είχες, ήθελες, νόμιζες πως ήθελες…Που τελικά βέβαια κλονίζεται, όπως φυσικά και τα νεύρα σου.

Παλινδρομήσεις στο φαγητό του παιδιού, ξενύχτια αγωνίας, ξανά αλλαγή στις διατροφικές σου συνήθειες, όχι πια λόγω εμετών δικών σου αλλά του μωρού σου. Να θηλάζεις και να απαγορεύεται να πιεις γάλα, να καταναλώσεις τα παράγωγα αυτού, να φας αυγά, ξηρούς καρπούς, ψάρι και τόσα άλλα. Να θηλάζεις 18 ώρες και να σου γυρνάει το μάτι από τη νύστα και την πείνα. Και να αντέχεις. Να αποστρέφεις το βλέμμα σου από την φυσική σου εικόνα στον καθρέφτη, δίνοντας ταυτόχρονα συγχαρητήρια στο μέσα σου που στέκεται ακόμα εκεί. Ενώ νυστάζει. Και ΠΕΙΝΑΕΙ. Και ονειρεύεται ότι κοιμάται. Και ονειρεύεται ότι καταβροχθίζει γλυκά και παγωτά και…

Ναι. Ονειρεύεται!

Πως θα είναι τα πρώτα της γενέθλια, η πρώτη της λέξη, το πρώτο της βήμα.Τα βλέπεις καθημερινά να συμβαίνουν τόσο μα τόσο γρήγορα, τόσο εξουθενωτικά για σένα, τόσο συναρπαστικά και καινούργια για εκείνη. Και συνειδητοποιείς πως:

Δεν ονειρεύεσαι: Συμβαίνουν πραγματικά μπροστά σου και είσαι τυχερός που ο Θεός, η Φύση δεν έχει σημασία ποιος, σου χάρισε τούτο το Δώρο. Και συνειδητοποιείς… πως δεν  χάθηκες όπως νόμιζες. Ίσα ίσα, διπλός έγινες, μεγαλύτερος, ομορφότερος, σοφότερος σίγουρα και ταυτόχρονα πιο ταπεινός. Πιο δοτικός, πιο τρυφερός, πιο παιδί. Το παιδί που ήσουν κάποτε και που τώρα το βλέπεις στα μάτια της. Και πως όσα δάκρυα και αν έχεις χύσει στην πορεία του μητρικού αυτού ονείρου, είναι καραμελένια. Και πως όταν έχεις μια τόσο γλυκιά ζωή, ότι δάκρυ και να χύσεις, θα είναι δάκρυ χαράς.

 

Πως όσο και να κουράζεσαι, αρκεί να βλέπεις τα χεράκια της να χτυπούν ρυθμικά για ένα ελεφαντάκι που τρώει 7 κασόνια μακαρόνια,

 

για χαρίσεις τον ύπνο σου σε όλους αυτούς που ακόμα κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, απλά για να συνεχίσεις εσύ, να κάνεις (και ας θηλάζεις ολονυκτίς μετά από 13 μήνες ακόμα) τα δικά σου όνειρα μητρικής νυκτός…

mitrotita2